Archive for 2 Απριλίου, 2012


  • Του Σάββα Καλεντερίδη

Το έχουμε ξαναπεί, ότι στις μεγάλες κρίσεις κυοφορούνται και οι μεγάλες αλλαγές σε πολιτικό επίπεδο, αλλαγές που αναδιαμορφώνουν το πολιτικό σκηνικό.

Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και κυρίως μετά την Κατοχή και τον εσωτερικό πόλεμο που ακολούθησε, το εκλογικό σώμα άλλαξε συμπεριφορά, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία νέων κομμάτων και την αλλαγή του τοπίου και του πολιτικού σκηνικού.

Το ίδιο έγινε και το 1974, όταν στα αποκαΐδια της εισβολής και κατοχής του 40% της Μεγαλονήσου από τους βάρβαρους κατακτητές, άνοιξε μια νέα σελίδα στην πολιτική ζωή του τόπου, με νέα κόμματα να διεκδικούν και να παίρνουν ρόλο πρωταγωνιστικό στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Μπορεί τα κόμματα να ήταν νέα, δεν ήταν όμως νέα τα πρόσωπα, αφού οι ηγέτες των κομμάτων ήταν οι ίδιοι, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο προετοίμασαν το έδαφος για την εκδήλωση του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Μετά το 1974, οι τότε ηγέτες παρέλαβαν μια Ελλάδα με έλλειμμα δημοκρατίας, με έναν κρατικό μηχανισμό που, αν και διαπνεόμενος από το ‘πνεύμα’ της εποχής, λειτουργούσε, και με μια οικονομία που είχε προοπτικές ανάπτυξης. Με άλλα λόγια, οι πραξικοπηματίες, αν και πλήγωσαν τη δημοκρατία, αν και κυνήγησαν τους αντιφρονούντες, παρότι δεν είχαν κανέναν να τους ελέγχει -αφού αντιπολίτευση δεν υπήρχε, ενώ ο τύπος και η δικαιοσύνη ήταν ελεγχόμενη από αυτούς- σε γενικές γραμμές έκαναν χρηστή οικονομική διαχείριση, σεβάστηκαν το δημόσιο χρήμα, και παρέδωσαν στους πολιτικούς δημόσιο χρέος που δεν ξεπερνούσε το 18% του ΑΕΠ.

Οι πολιτικοί, που διαδέχτηκαν τους πραξικοπηματίες, υποτίθεται ότι αποκατέστησαν τη δημοκρατία και έδωσαν ξανά το ρόλο που έχουν στα δημοκρατικά καθεστώτα η αντιπολίτευση, η δικαιοσύνη και ο τύπος. Δηλαδή, με άλλα λόγια, μετά το 1974 άρχισαν να λειτουργούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και οι μηχανισμοί ασφαλείας της πολιτικής και της δημόσιας ζωής, πράγμα που σημαίνει ότι η χώρα αποκτούσε εχέγγυα για μια νέα δημοκρατική πορεία αλλά και για χρηστή οικονομική διαχείριση, απαραίτητη προϋπόθεση για υγιή οικονομική ανάπτυξη.

Όμως, οι πολιτικοί, αντί να επωφεληθούν και να αξιολογήσουν σωστά και επ’ ωφελεία της πατρίδος και του λαού μας τις ευνοϊκές συνθήκες που διανοίγονταν για την Ελλάδα, αντί να βελτιώσουν τη δημοκρατία στον τόπο που γεννήθηκε, αντί να ενισχύσουν τους θεσμούς και να βελτιώσουν τις υπηρεσίες που παρέχει το κράτος στους πολίτες, αντί να δημιουργήσουν συνθήκες υγιούς οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, σταδιακά δημιούργησαν ένα κακόμορφο τέρας, που αργά αλλά σταθερά άρχισε να κατασπαράζει τους πολίτες, την πατρίδα και το έθνος.

Τα κόμματα από κέντρα παραγωγής πολιτικής, εθνικού σχεδίου και ελπίδας, μετατράπηκαν σταδιακά σε μηχανισμούς κατάληψης της εξουσίας για την εξουσία, χρησιμοποιώντας και μετερχόμενα κάθε μέσο, όπως ο έλεγχος της νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας από την εκτελεστική, η κομματικοποίηση-διάλυση του κράτους, η πλήρης υποδούλωση του συνδικαλιστικού κινήματος, ο πλήρης έλεγχος του τύπου και των ΜΜΕ, ο εξευτελισμός των πολιτών μέσα από ένα σύστημα αναξιοκρατικών προσλήψεων στο πολύπαθο δημόσιο, που κατήντησε αντικείμενο κακοποίησης του οποιουδήποτε κομματάρχη και πολιτικάντη.

Τελικώς, μετά από το συνεχή βιασμό δεκαετίων από τους πολιτικούς, η δημοκρατία μας εξέπνευσε, οι θεσμοί είναι κλινικά νεκροί, το κράτος επί της ουσίας δεν υπάρχει, η οικονομία της χώρας είναι στα χέρια των δανειστών και των τοκογλύφων και οι Έλληνες πολίτες παρακολουθούν άναυδοι το έργο της καταστροφής της Ελλάδος στις οθόνες των τηλεοράσεων, με σκηνοθέτες και πρωταγωνιστές τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους, που αποτελούν τις δυο όψεις του αργυρίου της προδοσίας της πατρίδος.

Πριν από λίγες ημέρες γιορτάσαμε την επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας -ακόμα και αυτήν την έννοια κακοποίησαν οι άθλιοι, με καθηγητές ιστορίας εγκάθετους που τοποθέτησαν τα κόμματα της κεντροαριστεράς σε όλες σχεδόν τις σχολές ιστορίας των ελληνικών πανεπιστημίων- με τους πολίτες να είναι αποκλεισμένοι από τον εορτασμό και τις παρελάσεις. Μια εορτή που αποτελεί πηγή έμπνευσης, ελπίδας και αγωνιστικότητας για τους πολίτες, γιορτάστηκε ερήμην των πολιτών!

Η κυβέρνηση και το κράτος, βλέποντας ότι οι πολίτες έχασαν την εμπιστοσύνη τους σε πρόσωπα, κόμματα και θεσμούς, για να προλάβει τα χειρότερα, προτίμησε να σιδεροφράξει τους χώρους των παρελάσεων, με αποτέλεσμα οι μαθητές και τα στρατιωτικά τμήματα να παρελάσουν στην ουσία μόνο για τους επισήμους. Δηλαδή, εκτός των άλλων, για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία της ελεύθερης Ελλάδος νοθεύτηκε τόσο πολύ το πραγματικό νόημα της 25 Μαρτίου, ο εορτασμός της οποίας απαιτεί παλλαϊκή συμμετοχή και όχι αποκλεισμό του λαού από τους εορτασμούς. Για πρώτη φορά οι λαός δεν χειροκρότησε τη μαθητιώσα νεολαία και τις ένοπλες δυνάμεις, που υποχρεώθηκαν να παρελάσουν μπροστά από μια διεφθαρμένη και εντελώς απαξιωμένη στα μάτια των πολιτών «ηγεσία».

Η έκταση και η φύση των επεισοδίων που έλαβαν χώρα σχεδόν στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, μας δείχνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πολύ επικίνδυνο φαινόμενο που δεν έχει να κάνει απλά με τη ρήξη της κοινωνικής συνοχής. Η οικονομική κρίση, οι περικοπές μισθών και συντάξεων, η μεθοδευμένη επί χρόνια αποκαθήλωση του συστήματος αξιών της ελληνικής κοινωνίας και κυρίως της νεολαίας, στο πνεύμα του αριστερού προοδευτισμού (που στην καρδιά του κρύβει μαύρο κατάμαυρο σκοτάδι), η στοχευμένη διάλυση της εθνικής παιδείας, η στοχευμένη απαξίωση των ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας και άλλα πολλά, αποτελούν από μόνα τους ένα εκρηκτικό και συνάμα θανατηφόρο κοκτέιλ, που απειλεί την επιβίωση της Ελλάδος και το ίδιο το ελληνικό έθνος. Αν σ’ αυτά προστεθεί και συνυπολογιστεί η απαξίωση των θεσμών και του πολιτικού συστήματος, αν σε όλα αυτά προστεθεί το γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες έχασαν την εμπιστοσύνη τους στα κόμματα και τα πρόσωπα που τα υπηρετούν, αφού όλοι περιμένουμε τελικά από τους πολιτικούς και από τα κόμματα να μας σώσουν, τότε σχηματίζεται μια εικόνα που μοιάζει εφιάλτης για την πορεία της πατρίδος και του έθνους.

Θα ήταν ελπιδοφόρο αν από την κρίση αυτή διδάσκονταν και παραδειγματίζονταν οι πλέον έντιμοι πολιτικοί πρωταγωνιστές και προχωρούσαν σε διαδικασίες εξυγίανσης των κομμάτων και δημιουργίας ενός νέου εθνικού οράματος για την Ελλάδα.

Θα ήταν επίσης ελπιδοφόρο αν από τα ερείπια του εν καταρρεύσει πολιτικού συστήματος, ξεπετάγονταν νέα πρόσωπα με νέες δημιουργικές ιδέες, που θα οδηγούσαν στην αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, χωρίς να χρειαστεί να αναγεννηθεί αυτό από τις στάχτες, γιατί στάχτες σημαίνει ολική και εθνική καταστροφή.

Όμως δυστυχώς, αντ’ αυτού, βλέπουμε τα κόμματα να επιμένουν στις παλιές τους πρακτικές και σε παλιά πρόσωπα, λες και δεν γνωρίζουν ότι άλλο πράγμα είναι η οικολογική συνείδηση και η ανακύκλωση χάρτου ή η ανακύκλωση λυμάτων και άλλο πράγμα είναι η ανακύκλωση «πολιτικών λυμάτων». Λες και δεν γνωρίζουν ότι με παλιά δοκιμασμένα αποτυχημένα πρόσωπα δεν μπορεί να αναγεννηθεί ο τόπος, όπως επιβάλλουν οι συνθήκες που επικρατούν, πριν οδηγηθούμε στην ολοκληρωτική καταστροφή.

Τέλος, το σκηνικό της θλίψης και της κατάρρευσης, τη συμπληρώνει η εικόνα των προσώπων που στέκονταν στην εξέδρα επισήμων στην Αθήνα, έχοντας την πλάτη τους στο Κοινοβούλιο, αλλά και οι δηλώσεις που ακολούθησαν, τις οποίες καλύτερα είναι να μην τις κρίνουμε, για να μην βαρύνουμε ακόμα περισσότερο το κλίμα. Απλά, επειδή οι «επίσημοι», που ορισμένοι απ’ αυτούς έχουν το θράσος να χαιρετούν τα τμήματα των τιμημένων ενόπλων δυνάμεων, τη στιγμή που ή δεν υπηρέτησαν καθόλου ή «λούφαραν» κατά τη διάρκεια της θητείας τους, με τις δηλώσεις τους δείχνουν ότι είναι εκτός πραγματικότητος και δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει, να τους υπενθυμίσουμε αυτό που λέει ο λαός μας σε αντίστοιχες περιπτώσεις: «Δεν βρέχει, απλά σας φτύνουν», που σημαίνει ξυπνήστε και συνέλθετε πριν είναι αργά.

Πηγή εφημ. Κυριακάτικη «Δημοκρατία»


Γιατί ακόμα δεν έχουν ξεσηκωθεί οι Έλληνες;
Γιατί ανέχονται να τους πατάνε οι τροϊκανοί και οι εγχώριοι εντολοδόχοι τους;
Γιατί αποδέχονται τη μεγαλύτερη συρρίκνωση του βιοτικού τους επιπέδου μετά την Κατοχή;
Γιατί σιωπούν μπρος τον απόλυτο εξευτελισμό στον οποίο μας υποβάλλουν οι απόγονοι των ναζί και ταυτόχρονα κάνουν τεμενάδες στους Τούρκους πασάδες και τους σιωνιστές;

Διότι ανέχτηκαν πάρα πολλά για τουλάχιστον τριανταπέντε χρόνια.

Διότι συναίνεσαν αδιαμαρτύρητα σε μια δημοκρατία που είχε ως αντίτιμο την Kατοχή της Κύπρου.

Διότι ανέχτηκαν άθλιους δημαγωγούς, ψευδολόγους και πλιατσικολόγους να τους κυβερνούν και να τους χειραγωγούνε.

Διότι παρακολούθησαν αδιαμαρτύρητα τη συρρίκνωση κάθε παραγωγικής δραστηριότητας της χώρας τους και έμαθαν από τους κυβερνώντες να ζουν με δανεικά.

Διότι δέχτηκαν την αντικατάσταση των Ελλήνων εργαζομένων με φτηνούς μετανάστες και έχασαν έτσι σε μεγάλο βαθμό κάθε επαφή με την παραγωγή και διέλυσαν την κοινωνική και εθνική τους συνοχή.

Διότι ενώ προσχώρησαν στην ΕΟΚ και την Ευρωπαϊκή Ένωση δήθεν για να αντιμετωπίσουν την τουρκική επιθετικότητα κατάφεραν και να παρασιτοποιηθούν οικονομικά έναντι της Ευρώπης και της ευρωζώνης και να μην τολμούν να αντιμετωπίσουν τον νεο-οθωμανισμό.

Διότι ανέχτηκαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας που είχε ως συνέπεια όχι μόνο την ανάδυση της σκοπιανής ύβρεως, αλλά και την υποβάθμιση των Βαλκανίων, της μόνης πιθανής μας ανάσας.

Διότι διέλυσαν έναν πολιτισμό τριών χιλιάδων χρόνων μέσα από την αντιπαροχή και την καταστροφή των πόλεων και των χωριών μας.

Διότι έγιναν υπέρβαροι, χαπακωμένοι, σκυλάδες και χούλιγκαν.

Διότι ανέχτηκαν να τους χειραγωγεί και τους αποχαυνώνει η πιο άθλια τηλεόραση.

Διότι συναίνεσαν στη διάλυση της γλώσσας και της εκπαίδευσής μας, στη λοβοτομή της ιστορικής μας μνήμης.

Διότι παρακολούθησαν απαθείς τη μεταβολή των μητροπολιτών της Κρήτης σε Τούρκους υπηκόους.

Διότι δέχτηκαν να θεωρείται προοδευτικός ο εθνομηδενισμός και η συμπόρευση με τους ποικιλώνυμους Σόρος και την παγκοσμιοποίηση.

Διότι καθημερινά παρακολουθούν αποχαυνωμένοι τα τουρκικά σήριαλ στις τηλεοράσεις.

Διότι, για είκοσι χρόνια τουλάχιστον, βλέπουν αδιαμαρτύρητα να διευρύνονται οι κοινωνικές ανισότητες που έφθασαν πάλι σε τριτοκοσμικά επίπεδα.

Διότι ανέχτηκαν να τους χειραγωγεί ένας Παπανδρέου, ένας Παναγόπουλος, μια Τρεμονικολάου, ένας Κοκαλομαρινάκης.

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα ακόμα, φθάσαμε στο τελευταίο σκαλί. Στριμωγμένοι στον τοίχο. Και τώρα «υποκριτή αδελφέ μου» δεν υπάρχει πλέον καμία υπεκφυγή, καμία υποχώρηση, «δεν έχει πλοίο, δεν έχει οδό». Βρίσκεσαι, βρισκόμαστε όλοι, μπροστά στην Ιστορία, εκείνη με το μεγάλο Ι. Και είτε θα ζήσουμε ελεύθεροι με αξιοπρέπεια, είτε θα σβήσουμε, θα αποσυρθούμε στα παρασκήνια της ιστορίας. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Η νέα περίοδος που ανοίγεται με την κατάρρευση της «παράγκας» της μεταπολίτευσης είναι μια από τις κομβικότερες της μακραίωνης ιστορίας μας. Θα κληθούμε να απαντήσουμε αν θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως διακριτό πολιτισμικό και εθνικό υποκείμενο. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Οι παλιές ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν ήδη καταρρεύσει. Τα κάποτε απαραβίαστα σύνορα παραβιάστηκαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση, τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ.
Κάθε λαός και κάθε έθνος, ιδιαίτερα εκείνα που βρίσκονται στα σύνορα της αναδυόμενης νέας παγκόσμιας γεωπολιτικής πραγματικότητας, πρέπει να παλέψει για να κερδίσει το δικαίωμα στην ανεξαρτησία, ακόμα και την ύπαρξη. Και εμείς βρισκόμαστε στα σύνορα των κόσμων.
Η εισβολή στην Κύπρο, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η ανάδυση του Ισλάμ, ο νεο-οθωμανισμός, τα Σκόπια, η μεγάλη μετανάστευση των λαών, αποτελούν τα προανακρούσματα των προκλήσεων που έρχονται αδήριτες για μας. Και όταν μάλιστα βρισκόμαστε στο χειρότερο σημείο της ιστορίας μας ως έθνους-κράτους. Και είτε θα απαντήσουμε στην πρόκληση με μια ταχύτατη-αστραπιαία ανάταξη των δυνάμεών μας, σαρώνοντας το κατεστημένο της αθλιότητας και της υποταγής, παίρνοντας δύναμη από την παράδοσή μας για να αντισταθούμε, είτε θα συρρικνωθούμε αναπόφευκτα. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Η μεγάλη δημογραφική ανατροπή που πραγματοποιήθηκε μέσα σε πενήντα χρόνια, (από 3 δισ. πληθυσμό ο πλανήτης πλησιάζει τα 7 δισ. σήμερα) και η τεράστια οικολογική κρίση που επιταχύνεται καθημερινά, αποτελούν ένα σήμα κινδύνου για μια χώρα σε δημογραφική παρακμή που θα αντιμετωπίσει μερικές από τις δραματικότερες συνέπειες του φαινομένου του θερμοκηπίου. Μεταναστευτικά κύματα εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων θα αναταράξουν την περιοχή μας. Με όποιες συνέπειες θα έχουν για μας. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Η μεγάλη οικονομική κρίση που σηματοδοτεί το τέλος της παγκόσμιας δυτικής ηγεμονίας αποτελεί κατ’ εξοχήν απειλή για τις χώρες που βρίσκονται στα σύνορα των κόσμων και μπορούν να συνθλιβούν κυριολεκτικά μέσα από τη σύγκρουση μεγάλων ενοτήτων. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Η διάλυση του παλιού κόσμου, «το τέλος του παλιού κόσμου», μοιάζει με θηλιά στο λαιμό όσων είναι ανίκανοι να παλέψουν, να αντισταθούν, να φανταστούν ένα νέο κόσμο, και έναν νέο ρόλο για τον τόπο τους. Γιατί αυτή η θανάσιμη κρίση μπορεί να αποτελέσει μια τεράστια ευκαιρία. Μια ευκαιρία για να ανατρέψουμε το κυρίαρχο παρασιτικό μοντέλο, την υποταγή, την παραγωγική, πολιτισμική και ηθική αποσύνθεση, ώστε να διαμορφώσουμε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης και ζωής, προσαρμοσμένο στις οικολογικές, οικονομικές, δημογραφικές και γεωπολιτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.

Πρέπει να βγούμε από την κατάθλιψή μας, από την κατατονία μας, από τη νεκροζώντανη καθημερινότητά μας και να παλέψουμε για το ίδιο μας το τομάρι. Αντλώντας πίστη και δύναμη από την ιστορία μας, που θέλουν να τη γκρεμίσουν, κουράγιο από τις ανυπότακτες παραδόσεις μας, χρειαζόμαστε μια αληθινή επ-ανάσταση. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Γιώργος Καραμπελιάς
Αρθρο στην εφημερίδα Ρήξη Μάιος 2011


– “Κουρεύονται” κι άλλο επικουρικές και κύριες συντάξεις
– Καταργούνται όλα τα επιδόματα και δημιουργείται ένα ενιαίο
– Ψαλίδι στις αμυντικές και φαρμακευτικές δαπάνες
– Χιλιάδες απολύσεις σε Δημόσιο και Δήμους

Σύμφωνα με τη συνέντευξη που έδωσε ο επικεφαλής της Κομισιόν στην Τρόικα στο “Έθνος της Κυριακής”, αφού το πρώτο πρόγραμμα για την Ελλάδα ουσιαστικά δεν πέτυχε το στόχο του, δηλαδή την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, έρχονται νέα μέτρα και η έμφαση αυτή τη φορά θα δίνεται στη μείωση των κρατικών δαπανών.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Μορς Ματίας, αφού πια σχεδόν εξαντλήθηκαν όλες οι φορολογικές αυξήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν, η πρόσθετη εξοικονόμηση θα προέλθει από τη μείωση δαπανών διαρθρωτικού χαρακτήρα. Αναλυτικά, σύμφωνα με τον ίδιο αυτό σημαίνει:

1. Περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα με τρόπο όμως που να διατηρείται η κοινωνική προστασία.
2. Περικοπές στις αμυντικές δαπάνες χωρίς όμως να αμφισβητείται η αμυντική ικανότητα της χώρας.
3. Αναδιάρθρωση της κεντρικής και δημόσιας διοίκησης η οποία θα λειτουργεί με λιγότερο προσωπικο – άρα απολύσεις.
4. Περικοπές στις φαρμακευτικές δαπάνες και στα δαπάνες των νοσοκομείων και επιδομάτων πρόνοιας.
5. Μονόδρομος οι μειώσεις στους μισθούς

Σχετικά με τα όσα ακούγονται και για τρίτο πακέτο βοήθειας, ο επικεφαλής της Κομισιόν στην τρόικα δηλώνει πως κάτι τέτοιο αποτελεί ουσιαστική απόδειξη αλληλελγγύης. Με αυτόν τον τρόπο οι αρχηγοί των κρατών της Ευρωζώνης εκφράζουν τη δέσμευσή τους να μας στηρίζουν μέχρι να ξαναβγούμε στις αγορές. Με λίγα λόγα, θα πρέπει να λέμε και ευχαριστώ για τα “πακέτα” που έρχονται το ένα μετά το άλλο γιατί έτσι οι Ευρωπαίοι μας δείχνουν την αλληλεγγύη τους!

Παρά την σιωπή της κυβέρνησης προεκλογικά, η τρόικα βρίσκεται στην Αθήνα και εργάζεται πυρετωδώς για τα νέα μέτρα. Σύμφωνα με το “ΒΗΜΑ”, πρώτος στόχος είναι τα επιδόματα, όπου διαπιστώθηκε και το “μεγάλο φαγοπότι” και απ’ όπου πρόκειται να εξοικονομηθούν 1,2 δισ. ευρώ.
Τα επιδόματα λοιπόν θα καταργηθούν όλα ανεξαιρέτως –απορίας, ΕΚΑΣ, τρίτου παιδιού, πολυτεκνικού, μονογονεϊκών οικονενειών κ.λ.π.- και θα δημιουργηθεί ένα εννιαίο το οποίο όμως θα εισπράττουν μόνο όσοι βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, το οποίο καθορίζεται στα 7.540 ευρώ ως ετήσιο εισόδημα.
Αξίζει να σημειωθεί πως το 20% του πληθυσμού αυτήν την περίοδο βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας. Επόμενος στόχος θα είναι οι περικοπές στις δαπάνες για την Υγεία και την Άμυνα απ’ όπου θα πρέπει να εξοικονομηθούν 6,6 δισ. ευρώ.

Πηγή


Πως εκείνοι ξέφυγαν και πως εμείς χανόμαστε

Άρθρο της Le Monde Diplomatique

Πολλές οι συζητήσεις που έχουν γίνει από την εποχή που η Ελλάδα μπήκε στη μέγγενη του ΔΝΤ και των άλλων δανειστών για τις ομοιότητες και τις διαφορές με χώρες που αντιμετώπισαν ανάλογα ζητήματα. Η πιο συνηθισμένη σύγκριση είναι αυτή με την Αργεντινή,αν και οι ένθερμοι υποστηρικτές του μνημονίου επιμένουν να τονίζουν τις διαφορές και να αγνοούν τις ομοιότητες.

Ο Le Monde diplomatique στην έκδοση του Απριλίου επιχειρεί μία σύγκριση όχι απλά με θεωρίες και “οικονομικές” αοριστολογίες,αλλά με γεγονότα στην Αργεντινή της δεκαετίας του 1990-2000 και στην Ελλάδα του σήμερα,που όπως όλα δείχνουν θα ζήσει το Γολγοθά της και το δράμα για αρκετά χρόνια ακόμη.Στην ανάλυση εξιστορύνται τα γεγονότα στην Αργεντινή και με πιο έντονα μαύρα γράμματα υπάρχουν οι
παράγραφοι που ο συντάκτης του άρθρου Maurice Lemoine κάνει αναφορές στην σημερινή ελληνική κρίση.Το έχει γράψει με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνεται άμεση σύγκριση με το τι γινόταν τότε στην Αργεντινή και το τι γίνεται τώρα στην Ελλάδα.

Θα διαπιστώσετε ότι η βασική μας διαφορά με την Αργεντινή είναι ότι εκείνη βρήκαν τελικά ένα Πρόεδρο να διαπραγματευτεί μέσα στη καταστροφή.Εμείς ψάχνουμε γενικώς μια κυβέρνηση που να έχει κάτι να πει,εκτός από απλά να εκτελεί -που ούτε αυτό δεν κάνει- ότι της πουν.Γι΄ αυτό και ο τίτλος του άρθρου είναι η “Αργεντίνικη αυθάδεια στους πιστωτές,Ελληνική δειλία”.

Στη δισέλιδη ανάλυση αφετηρία είναι το 1989.

Ο Κάρλος Μένεμ ,Περονιστής αναλαμβάνει την εξουσία και μαζί με τον υπερ-υπουργό Οικονομικών Ντομίνγκο Καβάλο -με σπουδές στο Χάρβαρντ και συνεργάτη της Χούντας- καθορίζουν την συναλλαγματική ισοτιμία του νομίσματος της χώρας σε ένα πέσο προς ένα δολάριο.Η απόφαση ενθαρύνεται από το ΔΝΤ με το επιχείρημα ότι θα εξαφανίσει το πληθωρισμό και θα βοηθήσει την ανάπτυξη.

Τη 1η Ιανουαρίου 2001 αποφασίζεται ότι η Ελλάδα “πιάνει” τα κριτήρια του Μάαστριχτ για να ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ. Ένα χρόνο μετά αντικαθιστά τη δραχμή με το “σκληρό” ευρώ.

Μετά τη μεξικανική κρίση η Αργεντινή για να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές πρέπει να πληρώνει επιτόκια που φθάνουν το 20%! Το “δέσιμο” του πέσο με το δολάριο γίνεται θηλιά για το Μπουένος Άϊρες που βλέπει γειτονικές χώρες όπως η Βραζιλία να υποτιμούν τα νομίσματά τους και η Αργεντινή να χάνει την ανταγωνιστικότητά της.Το 1989 η Αργεντινή μπαίνει στην ύφεση.

Με το πέρασμα στο ευρώ η ελληνική βιομηχανία και η παραγωγή της γίνεται πάρα πολύ ακριβή.

Στις 24 Οκτωβρίου ο Μένεμ αντικαθίσταται από τον Φερνάντο Ντε λα Ρουά,επικεφαλής μιας κεντροαριστερής κυβέρνησης ,όπως -σ.σ που λέει ο λόγος- ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου.

Από τα 36 εκατομμύρια ,τα 14 ζούσαν επισήμως κάτω από το όριο της φτώχειας.Κι έτσι το ΔΝΤ πρόετεινε ένα δάνειο 10 δις δολαρίων για να ανχρηματοδοτήσει η Αργεντινή τα χρέη της,με αντάλλαγμα -σωστά μαντέψατε- ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης.Το οποίο βέβαια εξασφάλιζε ότι η χώρα δεν θα δήλωνε αδυναμία πληρωμής στους δανειστές.Το δημόσιο χρέος της ήταν ήδη 147,8 δις δολάρια.

Τον Ιούνιο του 2000 μία γενική απεργία 30 ημερών παρέλυσε την Αργεντινή.

Στις 30 Νοεμβρίου 2009 οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ εξέφρασαν στον Παπανδρέου -που είχε διαδεχτεί τον Καραμανλή- τις ανησυχίες τους ,λέγοντας ότι η Ελληνική οικονομία βρίσκεται στην “εντατική”.
Στις 3 Μαρτίου 2010 ανακοινώθηκε το πρώτο σχέδιο σταθεροποίησης.

Μιά ομάδα οικονομολόγων του ΔΝΤ,της Παγκόσμιας Τράπεζας και της Διαμερικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης πρότειναν ένα “σχέδιο διάσωσης”. “Το ΔΝΤ δεν θα επιτρέψει στην Αργεντινή να λάβει οποιαδήποτε υποστήιριξη έως ότου η κυβέρνηση δεν δεσμευτεί με νόμο και υπουργικές αποφάσεις για το σύνολο των μέτρων που ανακοίνωσε ο πρόεδρος της χώρας”,προειδοποίησε το ΔΝΤ.Τι μέτρα είχε ανακοινώσει ο “σοσιαλιστής” Ντε λα Ρουά; Απολύσεις στο δημόσιο τομέα ,περικοπές σε μισθούς-συντάξεις,”τσεκούρι” σε κοινωνικό κράτος,”απελευθέρωση” στις εργασιακές σχέσεις και στον τομέα της υγείας! Με μία λέξη “όλα στο σφυρί”.

Στις 23 Απριλίου 2010 η Αθήνα έλαβε ένα πρώτο δάνειο 45 δις ευρώ σε συμφωνία με την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Οι συγκρούσεις μεταξύ της αστυνομίας και των διαδηλωτών είχαν τα πρώτα τους θύματα.Με τις αντιδράσεις να πολλαπλασιάζονται ο “συνασπισμός των διεθνών χρηματοδοτών” οδηγήθηκε σ΄ ένα νέο πλάνο βοήθειας ύψους 39,7 δις δολαρίων το οποίο επίσης παρουσιάστηκε …ως η σωτηρία της Αργεντινής.Ο Αργεντίνος πρόεδρος ανακοίνωσε στις 20 Μαρτίου 2001 την υπουργοποίηση του ανθρώπου που είχε αρχίσει την καταστροφή με την ισοτιμία πέσο-δολαρίου .Έκανε τον Ν.Καβάλο υπουργό Οικονομικών.Η επιστροφή του “ανέβασε” στιγμιαία τα χρηματιστήρια και χαιρετίστηκε θερμά από το ΔΝΤ και του Financial Times! Την ικανοποίησή τους εξέφρασαν ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Τ.Μπλέρ και ο Αμερικανός Πρόεδρος Τ.Μπους.

Στις 2 Μαίου 2010 με τη “λογική” να “μπει τέλος στην κρίση οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών αποφάσισαν σ΄ έαν “σχέδιο διάσωσης” ,ύψους 110 δις ευρώ,για την Ελλάδα.

Ο Καβάλο προχώρησε σε ανταλλαγές τίτλων με άλλους διάρκειας 30 ετών αλλά απλά επιτάχυνε την αναμενόμενη καταστροφή.Προσπαθώντας να μειώσει το έλλειμμα …μείωσε κατά 13% τους μισθούς και τις συντάξεις άνω των 500 δολαρίων.Ένα μέτρο που επηρέασε το 92% των δημοσίων υπαλλήλων και το 15% των συνταξιούχων.Εκατοντάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο.

Αποτέλεσμα νέες ταραχές και ένταση στη κοινωνία ,που κορυφώθηκε στη γενική απεργία της 20ης Ιουλίου 2001.Ο γνωστός πια οίκος Standard and Poor’s αλλά και ο Moody’s άρχισαν να μιλάνε για “τεχνητή στάση πληρωμών” και για νέες απαραίτητες θυσίες του λαού.

Στις 15 Ιουνίου 2011 μια γενική απεργία παρέλυσε την Ελλάδα.Οι πολίτες διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στο νέο πρόγραμμα σταθεροποίησης των 28 δις ευρώ.Παρά τις διαμαρτυρίες το πρόγραμμα ψηφίστηκε ανοίγοντας το δρόμο για νέο πακέτο “βοήθειας” ύψους 109 δις,στις 22 Ιουλίου.

Στην Αργεντινή οι τράπεζες αδυνατούσαν να αντιμετωπίσουν τις συνεχείς αποσύρσεις καταθέσεων από τα ταμεία τους και η κυβέρνηση προχώρησε σε μέτρα που επέβαλαν όριο εξόδου χρημάτων στο εξωτερικό.
Απαγόρευσε στους πολίτες να έχουν ελεύθερα πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους,την ίδια ώρα που τα δημοσιονομικά έσοδα κατέρρεαν προκαλώντας πλήρη παράλυση της οικονομία και ύφεση διαρκείας.Ο οίκος Fitch “υποβίβασε” την Αργεντινή σε καθεστώς χρεοκοπίας και το ΔΝΤ ανακοίνωσε ότι δεν θα πληρώσει το ποσό του 1,26 δις δολαρίων που είχε συμφωνήσει.

Ακολούθησαν νέες ταραχές και στις 12 Δεκεμβρίου γενική απεργία.Τρεις νεκροί,378 τραυματίες! Όμως πλέον δυσαρεστημένοι και εξαγριωμένοι είναι και οι πολίτες της μεσαίας τάξης που χωρίς σημαίες και ηγέτες κατάβηκαν στους δρόμους.Ο Πρόεδρος Ντε λα Ρουα χρησιμοποίησε σκληρή αστυνομική βία που είχε σαν αποτέλεσμα 35 νεκρούς και 4500 συλλήψεις! Δεν καράφερε τίποτα .Στις 19 Δεκεμβρίου 2001 ο υπουργός Οικονομικών Καβάλλο φεύγει άρον άρον.Τη μεθεπομένη το προεδρικό ζεύγος φεύγει με …ελικόπτερο!

Στις 19 και 20 Οκτωβρίου 2011 η γενική απεργία νεκρώνει την Ελλάδα.Βίαιες συγκρούσεις διαδηλωτών-αστυνομίας.Ένας διαδηλωτής ο Δημ.Κοτσαρίδης χάνει τη ζωή του.

ΔΝΤ,Παγκόσμια Τράπεζα και οι “φίλοι” τους,ένα είδος τρόϊκας έχουν απέναντι ένα νέο πρόεδρο τον Α.Rodriguez Saa,ο οποίος στην ορκομωσία του δηλώνει ότι δεν θα πληρώσει “ούτε ένα σεντ από το χρέος”,μιλά για μια πολιτική “αναβίωσης”. Δεν πείθει κανένα.Επτά μέρες μετά παραιτείται.Τον διαδέχεται ο E.Duhalde ο οποίος αναλαμβάνει μέχρι το τέλος της Προεδρικής θητείας το 2003.

Υποτιμά το πέσος κατά 30% από τη τιμή που είχε το 1991.

Η επιλογή της Ελλάδα να κάνει τα πάντα για να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ δεν της επιτρέπει να κάνει υποτίμηση και να βοηθήσει τις εξαγωγές της.

Οι ιδιώτες που είχαν στο μεταξύ ιδιωτικοποιήσει δημόσιες υπηρεσίες άρχισαν να ζητούν παράλογες αυξήσεις από 40 έως 260%! Ο επίτροπος της ΕΕ για τις νομισματικές υποθέσεις …κατήγγειλε το οικονομικό πρόγραμμα της Αργεντινής.Πιέσεις ασκούνται από παντού με πρώτο και καλύτερο το ΔΝΤ ,που εξακολουθεί να ζητά “σχέδια” και δίνει διορία ενός έτους στην Αργνετινή να πληρώσει το χρέος της!

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι η κατάργηση κάθε χρηματοδότησης και επιδότησης οδήγησε σε αξεπέραστα προβλήματα τα σχολεία φτωχών περιοχών στα οποία φοιτούσαν 130 χιλιάδες μαθητές.

Η υποτίμηση είχε οδηγήσει σε αύξηση εθνικών προϊόντων που έφθασαν το 30%.

Στις 20 Φεβρουαρίου 2012 οι υπουργοί οικονομικών της ζώνης του ευρώ προχώρησαν σε συμφωνία βοήθειας προς την Ελλάδα,ύψους 130 δις,σε αντάλλαγμα νέο πρόγραμμα σταθερότητας.Ο Ολλανδός υπουργός μάλιστα ζήτησε μόνιμη επιτήρηση από την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Με τις διαδηλώσεις και τις ταραχές που είχαν θύματα αλλά και τις προσπάθειες των πολιτών να επιβιώσουν στις 26 Ιουνίου 2002 προκηρύσσονται πρόωρες κατά έξι μήνες εκλογές.Αντιμέτωποι ο Kirchner και ο Menem εξελέγη ο πρώτος.

Με τους ξένους επενδυτές να πιέζουν όλο και περισσότερο για να κερδίσουν περισσότερα ο νέος Πρόεδρος και ο υπουργός Οικονομικών του R.Lavanga αποφάσισαν την αύξηση του κατώτερου μισθού κατά 50% ,για να τονώσουν την κατανάλωση.

Στη συνέχεια διαπραγματεύτηκε μια λύση με τη λογική “αυτή είναι ή την παίρνετε όπως είναι ή την αφήνετε”.Η βασική της λογική ήταν ότι αναλάμβανε να ξαναρχίσει πληρωμές μόνο αν “έσβηναν” μέρος των χρεών.Η στάση που τήρησε στη διαπραγμάτευση ήταν σταθερή κι έτσι η Αργεντινή κατόρθωσε να μειώσει το δημόσιο χρέος της από 178,7 δις δολάρια σε 82.

Στις 9 Μαρτίου 2012 Ελλάδα έκανε τη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση χρέους στην ιστορία. 83,5% των ιδιωτών πιστωτών της συμφώνησαν να διαγράψουν το 53,5% .Αθήνα υποσχέθηκε να επιβάλει ένα κούρεμα παρόμοια με τους άλλους.

Για τους επενδυτές αυτή η συντονισμένη λειτουργία εγγυάται κάποιες επιστροφές χρημάτων που θα εμποδίσουν την άτακτη χρεοκοπία .Σε αντίθεση με ό, τι συνέβη στην Αργεντινή η αναδιάρθρωση στη Ελλάδα δεν ήταν μέρος ενός σχεδίου με πολιτικούς και οικονομικούς όρους: ακούγοντας τις απαιτήσεις της τρόικας η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε νέα μέτρα λιτότητας

“Κατηγορούμενος” για λαϊκισμό, για την άρνησή του να ποινικοποιήσει την κοινωνική διαμαρτυρία ο πρόεδρος Kichner μπορεί να μην έλυσε όλα τα προβλήματα της χώρα του αλλά επανακρατικοποίησε πολλές δημόσιες υπηρεσίες ,ασχολήθηκε με τα θέματα της συνταξιοδότησης και της κοινωνικής πρόνοιας και μείωσε κατά 50% το ποσοστό της φτώχειας μέσα σε τέσσερα χρόνια.Όπως είχε πει και ο ίδιος το 2005 από το Ντουμπάϊ, “πετύχαμε τη καλύτερη διαπραγμάτευση για το μεγαλύτερο χρέος του κόσμου”.

Ο βραβευμένος οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς,μιλώντας για την υπόθεση της Αργεντινής είχε πει κάτι που ταιριάζει “γάντι” στη περίπτωση της Ελλάδας.

“Κάθε οικονομολόγος που σέβεται το όνομά του θα μπορούσε να προβλέψει ότι οι πολιτικές της λιτότητας, προκαλούν επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας και ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν θα επιτευχθούν.”

(σ.σ. Άραγε αυτοί οι τύποι στο ΔΝΤ, είναι οικονομολόγοι;)

Και εμείς σαν θύματα πάμε και το πληρώνουμε… Ε ρε σανίδα βρεμένη που μας χρειάζεται! Βλέπετε ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο; να συμβαίνουν ίδια πράγματα ταυτόχρονα σε διαφορετικές χώρες;
Σφοδρές αντιδράσεις από τους πολίτες συνάντησε η επιβολή φόρου επί των ακινήτων στην Ιρλανδία. Αν και το ποσό που έπρεπε να πληρώσουν τα 1,6 εκατομμύρια νοικοκυριά ήταν 100 ευρώ ανά ιδιοκτησία, μόλις το 50% των πολιτών -σύμφωνα με τα…
επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης- κατέβαλε το «χαράτσι», ενώ χιλιάδες ήταν αυτοί που συμμετείχαν σε συλλαλητήριο την τελευταία ημέρα της προθεσμίας.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα των Νέων, ο φόρος που επέβαλε η ιρλανδική κυβέρνηση αποτελεί ένα από τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμά της στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με την τρόικα.

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν το Σάββατο έξω από το Συνεδριακό Κέντρο του Δουβλίνου, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη η ετήσια Σύνοδος του κόμματος του πρωθυπουργού Έντα Κένι, Φίνε Γκάελ, φωνάζοντας ακόμη και υβριστικά συνθήματα εναντίον προσερχόμενων συνέδρων.

Τα πνεύματα ήταν ιδιαίτερα οξυμένα και σε κάποια στιγμή οι διαδηλωτές επιχείρησαν να λιντσάρουν ένα άτομο που κατά λάθος θεώρησαν ότι ήταν ο αρμόδιος για τη συλλογή των φόρων υπουργός της κυβέρνησης. Ο άνθρωπος γλίτωσε, μετά από επέμβαση της αστυνομίας.

Το συγκεκριμένο χαράτσι έχει εξοργίσει τους Ιρλανδούς, καθώς στη χώρα δεν υπάρχει παράδοση φορολόγησης των ακινήτων.

Η τρόικα, στο πλαίσιο του προγράμματος για την μείωση των ελλειμμάτων της Ιρλανδίας, έχει ζητήσει περικοπή των δαπανών και αύξηση της φορολογίας. Έχει ειδικά επισημάνει ότι θα πρέπει να εισπραχθούν φόροι από την ακίνητη περιουσία.

Για το 2012, ο φόρος ήταν 100 ευρώ ανά ιδιοκτησία, αλλά αναμένεται να αυξηθεί δραστικά τον επόμενο χρόνο, όταν η Ιρλανδία θα έχει αποκτήσει βάση δεδομένων, ώστε να μπορεί να υπολογιστεί το χαράτσι ανάλογα με την εκτιμώμενη αξία κάθε ακινήτου.

«Αποκλείεται, δεν πληρώνουμε», «Απορρίψτε το φόβο, η λιτότητα σταματά εδώ», «Φορολογήστε τους κλέφτες που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση» ήταν μερικά από τα συνθήματα των Ιρλανδών που αντιδρούν στο φόρο.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Με έναν πρωτότυπο τρόπο η κοινότητα Σπιταλίου αποφάσισε να τιμήσει τους ήρωες της 1ης Απριλίου του 1955-59, αποκαλύπτοντας τη μεγαλύτερη σε διαστάσεις ελληνική σημαία που κατασκευάστηκε ποτέ….
Η σημαία ανηψώθηκε στο προαύλιο της εκκλησίας της Αγίας Άννας και έχει μέγεθος 22,5 Χ 37,5 μέτρα, εμβαδόν 843,75 τμ και βάρος 110 κιλά.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν το πρωί με μνημόσυνο των πεσόντων. Ομάδα Εφέδρων Καταδρομέων μετέφερε φλόγα από κρησφύγετο της περιοχής και από το Κάστρο της Φασούλας.
Στη συνέχεια ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα με ποιήματα από μαθητές και ελληνικούς χορούς.

Εδώ και μία πενταετία η Οργάνωση Κατανωλωτών CASPIAN στην Αμερική έχει προειδοποιήσει για τους άμεσους κινδύνους που εγκυμονούν για την υγεία τα εμφυτεύματα μικροτσίπ, και για τα οποία έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι προκαλούν σε σημαντικό ποσοστό καρκίνο σε ζώα στα οποία έχει γίνει η υποδόρια τοποθέτηση.

CASPIAN είναι η Οργάνωση Καταναλωτών Εναντίον της Εισβολής στην Ιδιωτικότητα και στην Επιτήρηση (Consumers Against Supermarket Privacy Invasion and Numbering). Αποτελεί μία καταναλωτική ομάδα η οποία αντιμάχεται τα σχέδια και προγράμματα καταναλωτικής παρακολούθησης από το 1999 και της ανεύθυνης χρήσης των εμφυτευμάτων μικροτσίπ από το 2002.
Αριθμεί χιλιάδες μέλη σε όλες τις πολιτείες των Η.Π.Α και σε 30 χώρες ανά τον κόσμο, και επιδιώκει την εκπαίδευση των καταναλωτών σχετικά με τις στρατηγικές μάρκετινγκ οι οποίες εισβάλλουν στην ιδιωτική ζωή των καταναλωτών..
Το επιστημονικό σύγγραμα σχετικά με ‘Τους Καρκίνους Που Προκαλούν τα Μικροτσίπ σε Εργαστηριακά Τρωκτικά και Σκύλους: Ανασκόπηση Βιβλιογραφίας 1990-2006’’ («Microchip-Induced Tumors in Laboratory Rodents and Dogs: A Review of the Literature 1990–2006») το οποίο δημοσιεύθηκε το 2007 δείχνει μία ξεκάθαρη αιτιακή σχέση μεταξύ των εμφυτευμάτων μικροτσίπ μετάδοσης ραδιοσυχνοτήτων (RFID) και της πρόκλησης καρκίνου σε εργαστηριακά τρωκτικά και σκυλιά. Έντεκα άρθρα – τα οποία είχαν δημοσιευθεί προηγουμένως σε επιστημονικά περιοδικά παθολογίας και τοξικολογίας – αξιολογήθηκαν σε αυτή την έκθεση. 
Σε έξι από αυτά τα άρθρα, αναφέρθηκε ότι περίπου το 0,8% έως το 10,2% των εργαστηριακών ποντικών και αρουραίων ανέπτυξαν κακοήθεις όγκους γύρω ή περιμετρικά από το σημείο εμφύτευσης, και αρκετοί ερευνητές υποδεικνύουν ότι ο πραγματικός δείκτης ανάπτυξης καρκίνου μπορεί να ήταν ακόμη μεγαλύτερος.  
Επίσης, δύο ακόμη άρθρα ανέφεραν περιπτώσεις πρόκλησης καρκίνου σε σκύλους από εμφυτεύματα μικροτσίπ. 
Το 2004, έπειτα από την διερεύνηση της πρακτικής εμφύτευσης μικροτσίπ, η Αρχή Τροφίμων και Φαρμάκων της Αμερικής (FDA) αποφάσισε ότι η διαδικασία είναι αρκετά ασφαλής ώστε να χρησιμοποιείται σε ανθρώπους και ζώα!!! 
Μετά την σχετική αδειοδότησε από την Αρχή Τροφίμων και Φαρμάκων η εταιρία Verichip ανέλαβε τα ηνία της κυκλοφορίας και εφαρμογής του. Η σχετική αδειοδότηση πραγματοποιήθηκε με την εμπλοκή του τότε Γενικού Γραμματέα Yγείας και Ανθρώπινων Υπηρεσιών Tommy Thompson ο οποίος αργότερα έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Verichip.
 Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, οι κακοήθεις όγκοι που παρατηρήθηκαν αποτέλεσαν σαρκώματα τα οποία αναπτύσσονταν γύρω από το σημείο της εμφύτευσης και περιέβαλλαν κυριολεκτικά τις συσκευές μικροτσίπ. 
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι όγκοι μεταδίδονταν και σε άλλα μέρη του σώματος των ζώων προκαλώντας μεταστάσεις. 
Η τότε δημοσιοποίηση της αιτιακής σύνδεσης μεταξύ της εμφύτευσης μικροτσίπ και καρκίνου στα ζώα, απογείωσε την ανησυχία του κοινού για την ασφάλεια των εμφυτεύσιμων μικροτσιπ. 
Η Katherine Albrecht, η οποία και ίδρυσε την Οργάνωση Καταναλωτών CASPIAN επιθυμεί να σταματήσει η εμφύτευση μικροτσίπ στους ανθρώπους, και για αυτό το λόγο φροντίζει να διαδοθούν οι επιστημονικές αυτές έρευνες όσο το δυνατόν περισσότερο. 
Με την στιγμή της δημοσιοποίησης του θέματος, οι πωλήσεις των εμφυτευμάτων έπεσαν δραματικά. 
Η Albrecht συνειδητοποίησε την σύνδεση μεταξύ μικροτσίπ-καρκίνου όταν αυτή και η δεύτερη συγγραφέας του βιβλίου Spychips, Liz McIntyre, ήρθαν σε επαφή με έναν ιδιοκτήτη κατοικιδίου του οποίου ο σκύλος πέθανε από όγκο που προκλήθηκε από το εμφύτευμα. 
Στη συνέχεια προσπάθησε να μελετήσει και να βρεί σχετικές επιστημονικές έρευνες που να στηρίζουν την έρευνα και για άλλα ζώα. Και ενώ οι πρώτες δημοσιοποιήσεις και έρευνας βγήκαν στο φώς, και εν μέσω τετράμηνης διερεύνησης πρόσθετων εγγράφων, η μητρική εταιρία της Verichips – η Αpplied Digital Solutions – ζήτησε αδειοδότηση από την Ανώτατη Αρχή Τροφίμων και Φαρμάκων η οποία έγινε δεκτή, δίχως να ληφθούν υπόψιν τα επιστημονικά πορίσματα και έρευνες. 
Υπό την ισχύουσα πολιτική της Ανώτατης Αρχής Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α, η ευθύνη για την υπόδειξη των «αρνητικών» ερευνών επιρρίπτετα στην εταιρία Verichip, όμως εντελώς «τυχαία» ο Διευθύνων Σύμβουλος της Verichip Scott Silverman δήλωσε ότι η εταιρία δεν είχε ενημερωθεί για τις εν λόγω επιστημονικές έρευνες. 
Η Albrecht βεβαίως εξέφρασε έντονη καχυποψία καθώς υποστηρίζει ότι μία εταιρία σαν τη VeriChip δεν είναι δυνατόν να μην έχει πρόσβαση και ενημέρωση για τις επιστημονικές έρευνες, και ήταν προς το μείζον συμφέρον του Silverman και της VeriChip να παραμείνουν αυτές στο σκοτάδι. 
«Πάντως οι αποκαλύψεις αυτές αλλάζουν τα πάντα» δήλωσε η Albrecht. «Γιατί κάποιος να ρισκάρει την τοποθέτηση ενός καρκινικού τσίπ στο χέρι του;;’’
 Οι καρκίνοι που εκδηλώθηκαν στα ζώα, αποτελούσαν κακοήθη σαρκώματα τα οποία εκδηλώθηκαν στους μαλακούς ιστούς του δέρματος και όχι καλοήθεις όγκοι όπως ισχυρίστηκε ψευδώς ο Silverman στο περιοδικό Times το 2000. 

http://www.katohika.gr

Η πυραμίδα που βρίσκεται στο Ελληνικό Αργολίδας ίσως αποτελεί όχι μόνο ένα από τα αρχαιότερα κτίσματα στην Ελλάδα, άλλα και παγκοσμίως. 
Την πυραμίδα αναφέρει και ο Παυσανίας. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή του Υπουργείου Πολιτισμού πρόκειται απλά για ένα…..οχυρό που κατασκευάστηκε στα τέλη του 4ου π.Χ.αιώνα. Μια έρευνα όμως που έγινε στις 9-2-1995 από την Ακαδημία Αθηνών και χρονολόγηση στοΠανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στο εργαστήριο Αρχαιομετρίας του “ΕΚΕΦΕ- ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ” με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας, έδειξε ότι έχει κτιστεί το 2720π.Χ! 
Δηλαδή είναι παλαιότερη κατά 100 (τουλάχιστον) έτη της πρώτης Αιγυπτιακής πυραμίδας του Ζοζέρ (2620 π.χ.) και είναι κατά 170 (τουλάχιστον)έτη αρχαιότερη της πυραμίδας του Χέοπος (2550 π.χ.) !!!

http://ksipnistere.blogspot.com

 

 

 

Τα μηνύματα που μεταδίδουν αποτελούν μια ωρολογιακή βόμβα για τις κοιμησμένες συνειδήσεις των απλών «πολιτών»(ιδιώτες ή αλλιώς… idiot) και αυτό μάλιστα γίνεται μέσα από καταπληκτικούς στίχους που συνδυάζουν ταυτόχρονα τρομερά φωνητικά , ενέργεια και δυναμισμό ικανούς να σε ξεσηκώσουν προσφέροντας έτσι μια εναλλακτική μορφή διασκέδασης (όχι σαν τους αηδιαστικούς σημερινούς «καλλιτέχνες») που δεν σταματά εκεί αλλά γίνεται και ψυχαγωγία. Και η μόρφωση που διαχέεται από τα τραγούδια τους δεν είναι αποκομμένη και «μίζερη» αλλά γίνεται ένα με την νεολαία , ίσως γιατί όντως κουβαλούν ακόμα «την ίδια τρέλα»Απόδειξη;Tα παρακάτω βίντεο από την ζωντανή τους εμφάνιση στην Θεσσαλονίκη.!