Archive for 1 Μαΐου, 2012


ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΡΤΑ – ΠΟΡΤΑ

Tabulations below:

Α’ Athens Rank Β’ Athens Rank Rest Athens Rank Α’ Piraeus Rank Β’ Piraeus Rank
ND 13,0 1 14,0 1 12,3 3 12,0 3 8,1 4
PASOK 13,0 1 9,5 4 5,7 5 8,5 5 7,6 5
ΚΚΕ 7,6 5 8,3 5 4,8 6 10,7 4 12,0 3
SYRIZA 12,3 2 13,7 2 21,1 1 13,4 2 15,4 1
Democratic Left 7,0 6 5,0 7 3,6 7 6,1 6 6,4 7
INDEPENDENT GREEKS 11,3 3 11,3 3 12,7 2 13,8 1 13,7 2
LAOS 1,8 9 1,8 9 2,0 8 1,0 10 1,8 9
Democratic Alliance 2,2 7 1,4 10 0,9 9 1,4 9 1,1 10
Green 2,0 8 3,7 8 4,8 6 5,2 7 3,3 8
GOLDEN DAWN 9,5 4 6,6 6 9,6 4 4,5 8 6,7 6
Undecided 14,0 18,0 14,0 15,0 14,0

 

OLYMPIA.GR

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

Δυο χρόνια με έσωζαν οι μεν με το Μνημόνιο Ι, οι μεν και οι δε με το Μνημόνιο ΙΙ.
Το ΠΑΣΟΚ, ως πρωτεργάτης, μου ζήτησε και συγγνώμη βλέποντας την οδύνη και την απόγνωση που μου έχει προκαλέσει (γιατρό που να ζητάει συγγνώμη από ασθενή, επειδή τον έσωσε με τον πόνο που του προκάλεσε, δεν έχω ματαδεί). Βέβαια, τη συγγνώμη τη ζήτησε ενόψει εκλογών, τόσο ο πρώην όσο και ο νυν Πρόεδρος. Για τα μάτια ασφαλώς. Εντελώς υποκριτικά.

Κι’ αφού μου ζήτησαν συγγνώμη, ζητούν την ψήφο μου οι ίδιοι που έφεραν τη χώρα στο χάλι του 2010 για να τη σώσουν με το χάλι του 2011 και του 2012.
Αρκετοί από αυτούς θα επανεκλεγούν σαν να μην έχει συμβεί τίποτε. Άρα, θα τους αναγνωρισθούν οι κόποι για τη σωτηρία μου. Ένα σεβαστό ποσοστό του εκλογικού σώματος θα στοιχηθεί πίσω από τους «λεφτά υπάρχουν», «για καλύτερες μέρες», «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό», «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά» και λοιπά φληναφήματα. Το ποσοστό, όμως, αυτό…

δεν είναι αρκετό, για να επανέλθουν οι πράσινοι καραγκιόζηδες στη νομή της εξουσίας, όπως απεκάλεσε η κ. Φώφη μας την άσκηση κυβερνητικής εξουσίας, δια της οποίας θα διορισθούν κομματόσκυλα και συγγενείς, εξ αίματος, εξ αγχιστείας και εκ πνεύματος, Διοικητές σε οργανισμούς με ουχί ευκαταφρόνητες αμοιβές, Γραμματείς, Φαρισαίοι, μετακλητοί υπάλληλοι, σύμβουλοι ανίκανοι να συμβουλεύσουν κ.λπ..
Αυτό είναι το διακύβευμα των εκλογών κ. Αννούλα μου. Τίποτε άλλο. Είναι το βόλεμα των πλαδαρών εδρών τόσο πολλών εξ υμών στα έδρανα του Βολευτηρίου αντί της μετάβασης οίκαδε όσο και της αμέτρητης ορντινάντσας σας στις καρέκλες των ΔΕΚΟ.
Και έχουν το θράσος αυτά τα όρνεα με τις πράσινες και γαλάζιες λεοντές να αποκαλούν συνονθυλεύματα τα διάφορα κόμματα που ξεπήδησαν μέσα από τα αποκαΐδια, στα οποία αυτά τα αρπακτικά περιήγαγαν τη χώρα. Πράγματι, δεν υπάρχει «συνοχή στη μάσα» μεταξύ των υποψήφιων των νέων κομμάτων. Κοσμοθεωρίες διαφορετικές, αλλά στόχος κοινός: δουλειά για το καλό της πατρίδας, ανακούφιση των ασθενέστερων τάξεων, προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, της ζωής και της περιουσίας των Ελλήνων. Τι είδους ιδεολογία πρέπει να έχεις για να προασπίσεις αυτά τα αγαθά; Δεν αρκούν η εντιμότητα, η φιλοπατρία και η πίστη στην αξιοκρατία; Κι’ ας τους αποκαλούν λαϊκιστές, δημαγωγούς και λαοπλάνους.
Ναι, γουστάρω να με πλανέψουν οι λαϊκιστές, οι δημαγωγοί και λαοπλάνοι όταν θέλω να καταργηθούν οι ουρές στα ιατρεία του ΙΚΑ, να παίρνουν οι συνταξιούχοι τη σύνταξή τους στην ώρα της, να παταχθεί η ρεμούλα, να φορολογούμαι δίκαια, να βάλω μια τάξη στα του οίκου μου και να τηρώ απαρεγκλίτως το Σύνταγμα. Να κάνω ό,τι δεν κάνατε σεις 30 χρόνια και βάλε ρεμάλια.

Κι’ αν κι’ αυτοί οι νεοεμφανιζόμενοι με «πουλήσουν», όπως έκαναν οι σοσιαλιστές με τα συμβόλαια και τις αλλαγές, τους εκσυγχρονισμούς τους και την μπουρδολογία τους, αλλά και οι φιλελεύθεροι με τις εγγυήσεις, τις υποσχέσεις και τις επανιδρύσεις τους; Ε, θα έχω απογοητευθεί για πολλοστή φορά. Και τι έγινε; Και πάλι ωραίος θα είμαι ως Έλλην αναζητώντας πάντοτε το καλλίτερο. Αντί να μείνω βουτηγμένος στο τέλμα της σίγουρης απογοήτευσης που μου υπόσχονται οι γαλαζοπράσινοι, ας δοκιμάσω την τύχη μου αλλού. Τόσες χιλιάδες χρόνια τα ίδια δεν έκανα; Πού είναι το κακό;

Εδώ και μερικές ημέρες είμαστε θεατές της προεκλογικής υπερπροσπάθειας Χρυσοχοίδη να παρουσιάσει πως το ΠΑΣΟΚ ξαφνικά έγινε ευαίσθητο και νοιάζεται τα πρόβληματα του κόσμου. 

Γι αυτό τον λόγο άρπαξε τα λυόμενα που είναι για τους σεισμόπληκτους να τα χρησιμοποιήσει παράνομα για να κερδίσει μερικούς ψήφους. 
Και εγώ ρωτάω αφού είναι τόσο εύκολο και μπορούν μέσα σε λίγες ημέρες να στήσουν κάτι τέτοιο γιατί δεν το έκαναν και για τους άστεγους; γιατί για τους άστεγους της Αθήνας δεν έκανε κανείς τίποτα με εξαίρεση εκείνον τον ανύπαρκτο Καμίνη που αφαίρεσε μέχρι και τα παγκάκια για να μην μπορούν να ξαποστάσουν έστω εκεί. 

Τα λυόμενα σύμφωνα με τα βίντεο που διαρρέει η μεριά Χρυσοχοίδη έχουν όλες τις προδιαγραφές, γιατί δεν το κάνατε αυτό και για τους άστεγους, μήπως γιατί δεν σας φέρνουν ψήφους;

 

Εκατόν ογδόντα χρόνια μέχρι την εισαγωγή του ευρώ, η Ελλάδα επιβίωσε με το δικό της νόμισμα και με την δική της Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδας που ανήκε πλήρως στο κράτος. Παρ’ όλες τις εθνικές καταστροφές που έζησε, τους πολέμους, τις κατοχές, τους εμφυλίους, τα στρατιωτικά πραξικοπήματα και τις δικτατορίες και πάνω απ’ όλα, παρά το σάπιο και διεφθαρμένο φαύλο πολιτικό σύστημα που κυριάρχησε στη χώρα μας μετά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, εντούτοις το εθνικό μας νόμισμα ήταν η σταθερή αιμοδοσία της ελληνικής οικονομίας. Παρά το ότι αυτή η χώρα δημιουργούσε τους πιο πλούσιους στον κόσμο, όταν την ίδια στιγμή ο λαός διατηρούταν σε κατάσταση φτώχειας εξ αιτίας του κρατικοδίαιτου πολιτικού του συστήματος, παρά τα σοσιαλιστικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν στη συνέχεια και την επιδρομή του καθεστώτος ΠΑΣΟΚ στο κράτος, το εθνικό νόμισμα ήταν πάντα εκεί για να δίνει λύσεις και να κάνει την Ελλάδα να αντέχει.

Εδώ και δέκα χρόνια όμως, έχουμε ένα σκληρό νόμισμα, το ευρώ, όπως σκληρό νόμισμα είχε και η Αργεντινή και…. κατέρρευσε. Ένα νόμισμα απόλυτα συνδεδεμένο με τις ανεπτυγμένες βιομηχανίες της Δυτικής Ευρώπης και με συγκεκριμένη περιορισμένη ποσότητα, απόλυτα συνδεδεμένη με την παραγωγή Εθνικού Προϊόντος.. Αφού λοιπόν το νόμισμα αυτό είναι συγκεκριμένο σε ποσότητα και δεν μπορεί να υποτιμηθεί, δημιούργησε, όπως ήταν επόμενο σε μας (που δεν είχαμε ισχυρή παραγωγική μηχανή), ελλείμματα και αντίστοιχα πλεονάσματα στα πιο παραγωγικά κράτη της Ευρωζώνης.

Τώρα μπήκαμε σε έναν φαύλο κύκλο και αφού αδυνατούμε να υποτιμήσουμε το νόμισμα θα πρέπει να υποτιμήσουμε και να εξαθλιώσουμε τις ζωές μας. Όμως έτσι, όχι μόνο δεν επιτυγχάνουμε ανάπτυξη και παραγωγή υπέρ του λαού μας, τουναντίον θα επιτύχουμε περαιτέρω εξαθλίωση υπέρ του πλουτισμού των ξένων επενδυτών, εάν και όποτε έρθουν.

Η μόνη λύση σε μία ΕΕ ισότιμων εταίρων είναι, η έκδοση χρήματος από την ΕΚΤ, η έκδοση ευρωοομολόγων υπέρ των κρατών με εγγύηση της ΕΚΤ και ο δανεισμός απευθείας των κρατών από την ΕΚΤ, όπως κάνει κάθε κεντρική τράπεζα, όπως κάνει και η FED και όχι μέσω ιδιωτικών τραπεζών.

Εφόσον λοιπόν η ΕΕ δεν θέλει να εφαρμόσει αυτά τα απλά οικονομικά μέτρα και επιμένει να πλουτίζουν ορισμένα κράτη σε βάρος άλλων, τότε λοιπόν και ενόψει των εκλογών, μην μπαίνετε στο ψευτοδιλήμμα «Ευρώ ή Δραχμή».

Στο διάβολο το ευρώ. Σώστε την ψυχή σας.

Πάντως έχει δίκιο παιδιά. 

Να τους κλειδώσουμε μέσα, να μην τους αφήσουμε να πάνε να ψηφίσουν. Πάλι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσουν, θα μας καταστρέψουν. 
Αρκετό κακό έκαναν τόσα χρόνια. 
Φτάνει πιά

 


Όταν ο Πάγκαλος είπε το μαζί τα φάγαμε, άσχετα από το πως μετά προσπάθησε να το παρουσιάσει, στην ουσία όμως εννοούσε με το εμείς, το ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι το, εμείς του Πάγκαλου.

Εξάλλου, μην είμαστε βλάκες, είναι δυνατόν το ΠΑΣΟΚ να μοίραζε ψωμί στους ψηφοφόρους του ΚΚΕ ή της ΝΔ;

Το με ποιούς τα έτρωγε το ΠΑΣΟΚ φαίνεται καθαρά στην κοινωνία, το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων είναι ΠΑΣΟΚ, το 90% των προέδρων των αγροτικών συνεταιρισμών είναι ΠΑΣΟΚ, το 80% των διαπλεκόμενων ΜΜΕ και δημοσιογράφων είναι ΠΑΣΟΚ, ο Τσοχατζόπουλος, ο Μαντέλης, ο Τσουκάτος, κ.α., όλοι είναι ΠΑΣΟΚ.

Αλλά, τι μας λέει ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου στο βίντεο;

Μας λέει καθαρά, ότι στο ΠΑΣΟΚ είναι όλοι όσο,ι μετά το 1981 έβαλαν στο αντεράκι τους λίγο λάδι.

Αυτοί δηλαδή που εξαιτίας του ΠΑΣΟΚ, έφαγαν, πλούτισαν, ξε-πείνασαν, ασφαλώς όχι βέβαια από την προσφορά τους στην Εθνική οικονομία και τον ιδρώτα τους, αλλά από το μεταξύ τους φάγωμα της δημόσιας περιουσίας.

Εξού και το μαζί τα φάγαμε του Πάγκαλου.

Εξού και το «αποτελειώσαμε την χώρα», της Βάσω Παπανδρέου.

Στην ουσία τώρα ο Παπαϊωάννου μας αποκαλύπτει ποιοί έφαγαν.

Μάλιστα μας προτρέπει να μάθουμε τα παιδιά μας να λαδώνουν το αντεράκι τους, από την δημόσια περιουσία και τα δανεικά.

Και σε ανώτερα. Το μέλλον και το αντεράκι των παιδιών μας είναι εξασφαλισμένο.

Αυτή είναι η Ελλάδα. Για το αντεράκι της κόρης του πάλευε ο Τζοχατζόπουλος.

Απολαύστε το βίντεο.

 

Τις προάλλες, με αφορμή δηλώσεις του Γάλλου σοσιαλιστή υποψηφίου, το «Έθνος» τού, πάντοτε κραταιού, εθνικού εργολάβου κ. Μπόμπολα, κυκλοφόρησε με πανηγυρικό πρωτοσέλιδο: «Γκρεμίζει το «τείχος της Μέρκελ» ο Ολάντ» !

Την ίδια μέρα, ο έτερος κατά Καραμανλή «προστάτης» της κεντροαριστεράς υπερθεμάτισε: «Γαλλική Επανάσταση»!. Με υπότιτλο «Σχέδιο σωτηρίας (και) για την Ελλάδα» και σε έγχρωμο πλαίσιο τη δήλωση Ολάντ «Πρέπει να βοηθήσουμε τους Έλληνες να σταθούν και πάλι στα πόδια τους».

Οι πρωτοσέλιδες επιλογές πασχίζουν ματαίως να συναγωνιστούν σε δραματικότητα τον, επιπέδου Μινωτή, αντιγερμανισμό του αγαπητού Γιώργου Τράγκα.

Το σοβαρό όμως ζήτημα είναι ότι, στο βάθος, διαχέουν μια δηλητηριώδη για τη συγκυρία νοοτροπία : (Γάλλοι) Ψηφίστε για μάς !

Δεν ερμηνεύουμε αυθαίρετα. Κοινωνήσαμε την πολιτική λογική που υποδηλώνουν οι πηχυαίοι τίτλοι.

Δυστυχώς, υπήρξαν όντως πολλοί που είπαν : «έλα μωρέ, θα καθαρίσουν και για μας οι Γάλλοι, θα ξεσφίξει λίγο τα λουριά η Μέρκελ».

Ήθελαν να αγνοούν την παροιμία «άμα δεν έχεις νύχια να ξυστείς μην περιμένεις να σε ξύσει άλλος».

Όπερ συμβαίνει στην περίπτωση. Διότι στο εσωτερικό του «Έθνους» διαβάζουμε ότι ο Ολάντ πρότεινε ευρωομόλογα αλλά «όχι για να αμοιβαιοποιηθεί το ευρωπαϊκό χρέος».

Μετάφραση : κανένας δεν πρόκειται να πληρώσει τα χρέη μας.

Όπως κανένας δεν πρόκειται να πολεμήσει για μάς.

Όπως, επίσης, κανένας δεν πρόκειται να μάς ταΐσει.

Αυτές οι καταστροφικές αυταπάτες διαπότισαν τη συλλογική συνείδηση μετά το 1974.

Δηλωτικές παρακμής -η οποία κατά τον Κονδύλη άρχισε το 1922- τις ενδείξεις της οποίας το πολιτικό σύστημα σκουπίζει κάτω απ’ το χαλί.

Για να αναδειχθεί πόσο επικίνδυνο είναι να δημιουργείται, ηθελημένα ή αθέλητα, η εντύπωση ότι τα βάρη μας πιθανόν θα αποσείσει μια εκλογική αναμέτρηση στην αλλοδαπή, απαιτείται μια νοητή, ιστορική αλληλουχία.

Όταν ο Καραμανλής επέστρεψε το 1974, φοβούμενος Τουρκική επίθεση στην ελληνική επικράτεια και μη έχοντας εμπιστοσύνη στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, ζήτησε από τον Ζισκάρ ενίσχυση σε ενδεχόμενο ανάγκης. Επί κάποια χρόνια μετέπειτα, Γαλλικά μαχητικά βρισκόντουσαν σε επιφυλακή για να συνδράμουν αν εκδηλωνόταν τουρκική επεκτατικότητα. Η πληροφορία, απόρρητη φυσικά στην εποχή, δημοσιεύθηκε τη δεκαετία του 90, ενώ ο Καραμανλής βρισκόταν στη ζωή, χωρίς να διαψευσθεί.

Αλλά και η ένταξη στην ΕΕ, εκτός από προδικτατορικό πολιτικό όραμα και εθνικό ζητούμενο για τον Καραμανλή, επισπεύστηκε και για λόγους εθνικής ασφαλείας, όπως αυτή νοούταν από την πολιτικοοικονομική ελίτ της χώρας, αφού μόνη η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ είχε αποδειχθεί ανεπαρκής.

Οι Τούρκοι δεν θα επιτεθούν σε ένα μέλος της ΕΕ – τότε ΕΟΚ.

Αυτή ήταν η κεντρική ιδέα, που αφενός διαπαιδαγώγησε φοβικές όλες τις επόμενες γενιές Ελλήνων, αφετέρου διαμόρφωσε στρατηγικό δόγμα μη εμπλοκής που ακύρωσε ιστορικές ευκαιρίες αναχαίτισης του νεοοθωμανισμού.

Δεν φτάσαμε τυχαία στα Ίμια.Και στο «ευχαριστώ την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών».

Είχαν προηγηθεί δεκαετίες που η Ελλάδα εξέπεμπε «εμείς δεν πολεμάμε», ήτοι εμμέσως, προς αλλοδαπούς, «πολεμήστε για μάς».

Προς μεγάλη χαρά των, δυτικά και ανατολικά του Ρήνου, απογόνων του Καρλομάγνου. Οι οποίοι, διαπιστώνοντας την απροθυμία μας να υπερασπιστούμε μόνοι την εθνική επικράτεια, αφού προσβλέπαμε όχι στη στρατιωτική αλλά στην πολιτική αποτροπή ενός τουρκικού «μοιραίου» που εξασφάλιζε η συμμετοχή στην ΕΕ, εξαργύρωσαν την εξασφάλιση μας αυτή με εξοπλιστικές παραγγελίες, ώστε με τη σειρά τους να εξασφαλίζουν οι ίδιοι την ευημερία που τους επιτρέπει να μας χλευάζουν.

Το «πολεμήστε για μάς» έχτισε την «Πτέρυγα Τσοχατζόπουλου» στις Φυλακές Κορυδαλλού.

Σημερινή δε έκφανσή του αποτελεί το ειδύλλιο με το Ισραήλ.

Ιστορικά αναμφισβήτητο, όταν ο άνθρωπος επιλύσει το βασικό πρόβλημα, την υπεράσπιση της ύπαρξής του από φυσικούς κινδύνους, στρέφεται στην ευζωία.

Με την βολική αυταπάτη ότι είχε εξασφαλιστεί από εξωτερικές επιβουλές, η χώρα, ένα κρίσιμο ποσοστό για την ακρίβεια, το έριξε στη ντόλτσε βίτα.

Εδώ, στο κάδρο κυριαρχεί ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ήταν ο απύθμενος αμοραλισμός του που προεξέτεινε το «πολεμήστε για μας» στο «δουλέψτε για μάς».

Χρησιμοποιώντας δανεικά δημιούργησε κομματικό κράτος-καθεστώς, εξαγοράζοντας την εξουσία για τον εαυτό του και τους αργόσχολους ακολούθους του.

Διασπαθίζοντας τα κοινοτικά κονδύλια, που προορίζονταν για να αντισταθμίσουν την αγεφύρωτη διαφορά ανταγωνιστικότητας μεταξύ της ελληνικής οικονομίας και των προηγμένων δυτικοευρωπαϊκών οικονομιών, εκμαύλισε έναν μέχρι τότε φιλόπονο, και σχετικά αυτάρκη, λαό.

Μην αντιτάξετε «και ο λαός ήθελε να εκμαυλιστεί». Οι μάζες ακολουθούν το πρότυπο που καθιερώνουν οι ηγεσίες. Διέστρεψε έτσι, με τραγικές συνέπειες, τους Έλληνες σε «αυτοκρατορικούς πολίτες».

Όλες οι αυτοκρατορίες έτειναν στη φυγοπονία. Αντάλλασσαν την ισχύ τους με άκοπη εξασφάλιση του ευ ζην.

Για την ασφάλεια τους πολεμούσαν μισθοφόροι και για τη διατροφή τους δούλευαν υποτελείς.

Έτσι έκανε η Ρώμη, που στην ύστερη περίοδο στρατολογούσε Γότθους και με τον χρυσό των κατακτήσεων εισήγαγε σιτηρά από την Ισπανία και την Αφρική.

Έτσι κάνει η Αμερική, που χρησιμοποιεί την ισχύ που προσδίδει στο δολάριο η στρατιωτική υπεροπλία, για να καλύπτει με τις αποταμιεύσεις του υπολοίπου κόσμου τα ελλείμματά που δημιουργεί η καταναλωτική της κραιπάλη.

Όμως η Ρώμη είχε λεγεώνες και η Αμερική έχει αεροπλανοφόρα.

Η Ελλάδα διαθέτει υποβρύχια που γέρνουν. Προσεχώς και φρεγάτες στρατηγικού βάθους ικανές να πλήξουν το Ντιγιαρμπακίρ.

Αλλά αδυνατεί να υπερασπίσει το Φαρμακονήσι, να ελέγξει τα διάτρητα χερσαία σύνορά της από τις ορδές των λαθρομεταναστών και να χαστουκίσει το τουρκικό θράσος στη Θράκη.

Και έχει αυτάρκεια 32% σε σιτηρά, 39% σε όσπρια και 30% σε βόειο κρέας.

Αυτοκρατορικά χούγια, πραγματικότητα ψωροκώσταινας.

Κι έτσι φθάσαμε σε μια ανυποστήρικτη, συβαριτική μαλθακότητα.

Αυτή η ηθελημένη αποφυγή να ειδωθεί κατάματα η πραγματικότητα, γεννημένη από την προσωπική και κατ’ επέκταση τη συλλογική βολή, έκανε πιστευτό το «λεφτά υπάρχουν» και έφερε στην εξουσία έναν απίστευτο.

Και σήμερα, από το «πολεμήστε για μας» μέσω του «δουλέψτε για μας», προέκυψε λογικό απότοκο το «ψηφίστε για μας».

Ο Σόρος βέβαια, απογοητεύοντας τους βαυκαλιζόμενους με αναβίωση του Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία, βάζει τα πράγματα στη θέση τους : «Ό,τι και να γίνει στη Γαλλία, η Μέρκελ θα κάνει κουμάντο».

Ανεξάρτητα λοιπόν του αν, εφόσον τελικά εκλεγεί, ο Ολάντ αποδειχθεί ή όχι επικίνδυνος για την ΕΕ, η εκλογή του θα σηματοδοτεί πρωτίστως την επιθυμία της γαλλικής αστικής τάξης σε συμμαχία με τα μικρομεσαία στρώματα, να ανακόψουν, έστω εν μέρει, την ραγδαία μείωση της επιρροής της Γαλλίας στο ευρωπαϊκό διευθυντήριο.

Οι Γάλλοι ψηφίζουν σκεπτόμενοι εθνικά. Αυτή ας είναι και η μόνη, καταλυτική επίδραση των Γαλλικών εκλογών στην Ελληνική εκλογική αναμέτρηση.

Οι εκλογές αποτελούν την υπέρτατη δημοσκόπηση. Ερμηνείες, κατόπιν, δίδονται διάφορες και από διάφορους.

Αλλά κάθε εκλογή στέλνει ένα μοναδικό, βαθύ μήνυμα, που πηγάζει από την συλλογική ανάγκη αυτοσυντήρησης και συμπυκνώνει τη θέληση του λαού στην ιστορική στιγμή.

Το μήνυμα των εκλογών της 6ης Μαΐου οφείλει να είναι ένα : Το εθνικό κράτος των Ελλήνων πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει, όσο πιο ισχυρό γίνεται, και να επιδιώκει αδιάκοπα τον έλεγχο ΓΙΑ ΙΔΙΟΝ, ΕΘΝΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ όλων των πλουτοπαραγωγικών του πηγών σε γη, υπέδαφος, θάλασσα, αέρα, με τελικό σκοπό την πλήρη εθνική ανεξαρτησία όπως την οραματίστηκαν οι προγονοί μας που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία.

Νεοφιλελεύθεροι κοασμοί για το τέλος της εθνικής κυριαρχίας, είτε προέρχονται από τζάνκις της ασύδοτης αγοράς είτε από ανερμάτιστους διεθνιστές, πρέπει να πάνε εκεί που ανήκουν. Στα σκουπίδια.

Εκτός αν καταφέρουν να μάς αποδείξουν πειστικά ότι το συνονθύλευμα πολυεθνικών και ΜΚΟ, που αντίστοιχα πατρονάρουν, μπορεί να υποκαταστήσει το εθνικό κράτος και την περιουσία του.

Η Χανσεατική Ένωση και η Λατινική Νομισματική Ένωση (1865-1927) τελικά διαλύθηκαν. Τα κράτη όμως συνεχίζουν.

Οι ευρωπαϊκές εξελίξεις είναι αδήριτες.

Η ανιδιοτελής αλληλεγγύη, μάλλον όνειρο θερινής νυκτός.

Και η επιστροφή στην πολιτική των απολύτως κλειστών συνόρων ανέφικτη και ανεπιθύμητη.

Αλλά μόνο εάν προβάλλουμε ως ισχυρή, εθνική οντότητα θα έχουμε συμμετοχή στα τεκταινόμενα.

Είτε αυτά περιλαμβάνουν ένα ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ.

Είτε μια σύμπραξη των Νοτίων για τροποποίηση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής.

Είτε μια λύση που θα επιβληθεί από κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Όμως ως εταίρος που σέβεται τον εαυτό του και την ιστορία του, άρα μπορεί να είναι υπολογίσιμος, όχι ως η πρώτη αποικιοποιημένη χώρα στην Ευρώπη που κανείς δεν λαμβάνει υπόψη.

Οι εκλογές είναι η μοναδική ευκαιρία που έχουμε να αποδείξουμε αυτοσεβασμό και να επιβάλλουμε σεβασμό.

Δεν είναι μυστικό, άσχετα αν ξεχάστηκε :Η πραγματική ελευθερία και η εθνική ανεξαρτησία αξιώνουν οικονομική αυτάρκεια και πολιτική αρετή.

Και, για να σε ποδοπατήσουν πρέπει να βρίσκεσαι στο χώμα.

Προφήτης


Γιατί οι δημοσκοπήσεις από το εξωτερικό είναι διαφορετικές από τις δημοσκοπήσεις που βγαίνουν για εσωτερική κατανάλωση; Ή μήπως είναι διαφορετικές όταν απευθύνονται προς τους πολίτες, αλλά ολόιδιες όταν απευθύνονται προς τα κόμματα;

Το παράδειγμα που ακολουθεί, είναι από δημοσκοπήσεις που έφτασαν στα χέρια του πολύ γνωστού «Ολυμπία», το οποίο ποτέ δεν λανθάνει στις δημοσιεύσεις του.

Προσέξτε τώρα την δημοσκόπηση από το εξωτερικό και αμέσως μετά την δημοσκόπηση που διαρρέουν τα κόμματα στο εσωτερικό της χώρας… (κάντε κλικ στις εικόνες, για καλύτερη ανάγνωση)


Οι διαφορές –αν μη τι άλλο- είναι περισσότερο από εμφανείς. Γιατί άραγε; Μήπως για να μην μάθουμε όλοι εμείς –ο κοσμάκης, όπως μας αποκαλούν- πως τους τσακίζουμε και προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν ή να μας απογοητεύσουν;

Οι εκλογές είναι κοντά. Ημέρες μας χωρίζουν από αυτές. Το βράδυ της Κυριακής των εκλογών, ας τους αποδείξουμε πως σε αυτή την χώρα κουμάντο κάνουν οι πολίτες. Και ας τους στείλουμε έντονο το μήνυμα της τιμωρίας τους για τα όσα έχουν κάνει τόσα χρόνια…

Χρήστος

Ένα Video που πρέπει να δουν ΟΛΟΙ κυρίως όμως οι νέοι.
Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν τις εκλογές και στα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης ακούγονται συνέχεια οι φωνές των πολιτικών που υπόσχονται με τον ίδιο γνωστό τρόπο στον ελληνικό λαό για μια καλύτερη Ελλάδα μιας και στα λόγια τα πάνε καλά. 

Υπάρχει όμως και μια άλλη φωνή,μια παθιασμένη φωνή, η οποία δυστυχώς πνίγεται απτα κεντρικά δελτία ειδήσεων . Αυτή η φωνή, είναι η φωνή της νεολαίας μας .
Μια φωνή γεμάτη προβληματισμούς, ανησυχίες,οργή, φόβους αλλά και ελπίδα και πάθος για μια καλύτερη Ελλάδα .
Στο παρακάτω video που ακολουθεί , θα ακούσετε νέα παιδιά να δίνουν απαντήσεις στα σημαντικότερα προβλήματα που απασχολούν την Ελλάδα της κρίσης. 
Τα άτομα αυτά που πήραν μέρος, είναι νέοι κυρίως αναποφάσιστοι καθώς επίσης και από διάφορους πολιτικούς χώρους . 
Το video περιέχει πλάνα από Αθήνα, Θεσσαλονίκη , Κρήτη και Βερολίνο .
Οι δημιουργοί του video δήλωσαν :»Θα ήταν μεγάλη επιτυχία για εμάς, αν μέσα από αυτό το video καταφέρουμε να πείσουμε έστω και έναν πολίτη να αλλάξει γνώμη και να τιμωρήσει με την ψήφο του αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση .» 

Σκοπός του video είναι όχι μόνο να ακουστούν οι οργισμένες φωνές των νέων αλλά και να προβληματίσει τους θεατές, οι οποίοι καλό θα ήταν να απαντήσουν και αυτοί στις ερωτήσεις που τίθενται . 
Το video που θα δείτε είναι το short edition του ρεπορτάζ . Σύντομα θα κυκλοφορήσει και το full edition.