• Οι χριστιανικές κοινότητες της Συρίας καταγγέλλουν τη δράση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας μέσα στη χώρα, αλλά και τα ξένα στρατεύματα και μισθοφόρους, που ρημάζουν τη Συρία, ενώ συγχρόνως αποκαλούνται από τα δυτικά μέσα «ηρωϊκός στρατός»
  • 138.000 χριστιανοί έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους, ενώ παράλληλα καταστρέφονται συστηματικά χριστιανικές εκκλησίες

Του Tony Cartalucci
για το ιστολόγιο Land Destroyer


5 Ιουνίου 2012
Οι χριστιανικές κοινότητες της Συρίας, αλλά και οι σύλλογοι του εξωτερικού που συνδέονται με αυτές, καταγγέλουν τη δράση του αποκαλούμενου από τα δυτικά ΜΜΕ «ηρωϊκού» » Ελεύθερου Συριακού Στρατού», ο οποίος στηρίζεται από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου. Οι κοινότητες κατηγορούν ευθέως τις δυτικές αυτές χώρες και τους συμμάχους τους ότι έχουν κηρύξει έναν διχαστικό, και όχι «φιλοδημοκρατικό», όπως ισχυρίζονται, πόλεμο κατά του συριακού λαού.Ο γαλλικής καταγωγής επίσκοπος Philippe Tournyol-Clos δήλωσε:

«Η εικόνα που παρουσιάζουν οι χριστιανικές κοινότητες είναι εικόνα απόλυτης ερημιάς. Η εκκλησία του Μαρ Ελιάν έχει μισοκαταστραφεί, ενώ η εκκλησία της Παναγίας της Ειρήνης εξακολουθεί να είναι κατειλημμένη από τους αντάρτες. Τα σπίτια των χριστιανών έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές εξαιτίας των βίαιων συγκρούσεων και έχουν τελείως εκκενωθεί από τους κατοίκους τους, οι οποίοι έχουν τραπεί σε φυγή, δίχως να πάρουν τίποτε μαζί τους. Η περιοχή της Χαμιντιέ συνεχίζει να τελεί υπό κατοχή ένοπλων ομάδων, ανεξάρτητων μεταξύ τους, βαριά οπλισμένων, οι οποίες συμπεριλαμβάνονται σε λίστα μισθοδοσίας του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας. Οι περισσότεροι από τους χριστιανούς (138.000 περίπου) έχουν καταφύγει στη Δαμασκό και τον Λίβανο, ενώ άλλοι κατέφυγαν σε αγροτικές περιοχές γύρω από τις πόλεις».

Ο επίσκοπος Philippe Tournyol-Clos πρόσθεσε επίσης:

«Οι εχθροί της Συρίας έχουν στρατολογήσει μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, προκειμένου να καταστρέψουν τις αδελφικές σχέσεις που παραδοσιακά υπήρχαν μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών.

Ωστόσο, μέχρι και σήμερα, δεν είναι σε θέση να προκαλέσουν βίαιες αντιδράσεις συγκρούσεις μεταξύ των κοινοτήτων, αλλά αντίθετα οι δύο κοινότητες είναι πιο ενωμένες από ποτέ, και ενίοτε προσεύχονται μαζί.

Παράλληλα, οι ένοπλες δυνάμεις της Συρίας εξακολουθούν να αποκρούουν τους ξένους στρατιώτες, τους Λίβυους μισθοφόρους, τους αντάρτες από τον Λίβανο και τις χώρες του Περσικού Κόλπου, τους Αφγανούς και τους Τούρκους, που έχουν αποσταλεί στη Συρία, με σκοπό να διαλύσουν τη χώρα».

Το αληθές του λόγου του επισκόπου ενισχύεται από στοιχεία που εδώ και πάνω από ένα χρόνο δεν μπόρεσαν ούτε τα δυτικά μέσα ενημέρωσης να αποκρύψουν. Έχουν καταγραφεί δεκάδες ομολογίες, σύμφωνα με τις οποίες η Λιβύη έχει στείλει μετρητά, όπλα, και αντάρτες με σκοπό την ενίσχυση του αυτοαποκαλούμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού,» και η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» έχει συμμετάσχει και εξακολουθεί να παίρνει ενεργό μέρος στις μάχες, όπως συνέβη και στη δεκαετία του 1980, όταν τελικά νικήθηκαν στη Συρία.
Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες εναντίον των εξτρεμιστικών ομάδων, που αφορούν σε ένα θρησκευτικό πόλεμο ο οποίος έχει άμεσο στόχο τους Χριστιανούς, η αφήγηση του επισκόπου επιβεβαιώνεται από δημοσίευμα των Los Angeles Times με τίτλο «Η εκκλησία εκφράζει φόβους για συστηματική εθνοκάθαρση εναντίον των χριστιανών στην πόλη Χομς«, αλλά και ένα πιο πρόσφατο άρθρο, της εφημερίδας USA Today, το οποίο, παρά το γεγονός ότι διαστρεβλώνει τα δεδομένα, αποκαλύπτει ότι κάτι ανησυχητικό πράγματι συμβαίνει στη χώρα.Επίσης το περιοδικό New Yorker, ήδη από το 2007, ανέφερε σε δημοσίευμά του ότι η Δύση γνώριζε πολύ καλά εκ των προτέρων ότι οι ξένοι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι διαφόρων αιρέσεων, που ήταν έτοιμοι να ανατρέψουν το καθεστώς Άσαντ στη Συρία, ήταν στην πραγματικότητα τρομοκράτες και θα προκαλούσαν μεγάλη αιματοχυσία στη χώρα. Στο δημοσίευμα γινόταν επίσης αναφορά στο γεγονός ότι η Δύση, ήδη από το 2007, υποστήριζε πλήρως τη «Μουσουλμανική Αδελφότητα».

Είναι σαφές ότι η στηριζόμενοι από τη Δύση «αγωνιστές της ελευθερίας» αποδείχθηκαν, όπως και στην περίπτωση της Λιβύης, ότι είναι εξτρεμιστές που προβαίνουν σε γενοκτονίες, με πρόσχημα τις θρησκευτικές διαφορές και δεν θα πρέπει να τους επιτραπεί να κυριαρχήσουν στη Συρία.

Είναι επίσης προφανές ότι η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν είχαν δίκιο από την αρχή, να εμμένουν στην μη υποταγή τους στα κελεύσματα της Δύσης, εν όψει της δράσης των ένοπλων εξτρεμιστών, οι οποίοι χρησιμοποιούνται ως όχημα, όχι για την «απελευθέρωση» του λαού της Συρίας, αλλά για την εξασφάλιση της ηγεμονίας των Δυτικών επί του ήδη δοκιμαζόμενου έθνους-κράτους της Συρίας, μέσω μιας πρωτοφανούς, ευρείας κλίμακας αιματοχυσίας.
Κοινή προσευχή χριστιανών και μουσουλμάνων
σε ορθόδοξη εκκλησία της Δαμασκού
Advertisements