Archive for 28 Ιουλίου, 2013


Ο Ταγίπ Ερντογάν βρίζει τους Ευρωπαίους επειδή φοβάται νέες διαδηλώσεις εναντίον του

Η νευρικότητα της Τουρκίας και ιδιαίτερα του τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν έχει ξεπεράσει τα φυσιολογικά επίπεδα και κινείται πλέον σε «πεδία» που μόνο η επιστήμη της ψυχολογίας μπορεί να ερευνήσει. Το πρόσφατο παράδειγμα «σύλληψης» γερακιού ως κατάσκοπο του Ισραήλ, είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό της παράνοιας που διέπει την τουρκική κυβέρνηση, αλλά και της επικινδυνότητας των ανακλαστικών της, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ ο τούρκος πρωθυπουργός φαίνεται πως διακατέχεται από ένα ιδιότυπο σύνδρομο καταδίωξης από όλους τους «φίλους» (και ενίοτε ψευδομάρτυρες που κάλυπταν τα τουρκικά εγκλήματα) εναντίον του και εναντίον της «δημοκρατίας» της Τουρκίας.Το πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων χωρών και οργανισμών επειδή «απέτυχαν να καταδικάσουν σθεναρά» τις δολοφονίες δεκάδων διαδηλωτών που έλαβαν χώρα το Σάββατο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Είναι φανερό ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός τρέμει με την ιδέα και μόνο ότι θα ξεκινήσουν νέες διαδηλώσεις εναντίον του, μέσα στη χώρα του.Η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάθριν Άστον, εξέφρασε τη βαθιά θλίψη της για τους θανάτους των θυμάτων, ενώ έκανε έκκληση για αυτοσυγκράτηση και τερματισμό των βίαιων επεισοδίων.

Ωστόσο, ο Ερντογάν, ο οποίος πρόσφατα είχε αντιμετωπίσει μαζικές διαμαρτυρίες από Τούρκους διαδηλωτές που ζητούσαν την παραίτησή του, κατηγόρησε την ΕΕ ότι επέκρινε τη χρήση δακρυγόνων από τις αρχές στην Τουρκία, αλλά όχι το θάνατο δεκάδων ανθρώπων στο Κάιρο.

«Όσοι έμεινα σιωπηλοί όταν η εθνική θέληση της Αιγύπτου σφαγιαζόταν, παραμένουν σιωπηλοί ενόσω σφαγιάζονται ακόμα και άνθρωποι. Τι συνέβη στην ΕΕ και τις αξίες της, που είναι αυτοί που συνεχίζουν να δίνουν μαθήματα δημοκρατίας;» δήλωσε ο Ερντογάν κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του ομιλίας του στην Κωνσταντινούπολη.

«Πού είναι τα Ηνωμένα Έθνη;», συνέχισε. «Πού είναι εκείνοι που μας επέκριναν όταν η τουρκικές αρχές χρησιμοποίησαν, με ένα εντελώς δικαιολογημένο και νόμιμο τρόπο, αντλίες νερού και σπρέι πιπεριού. Πού είναι εκείνοι, τώρα που συμβαίνουν αυτά τα έκτροπα στην Αίγυπτο;», είπε.

Βέβαια, δεν απορίας άξιο είναι που ο Ταγίπ Ερντογάν ξεχνά να αναφερθεί στην χρήση χημικών του τουρκικού στρατού εναντίον κουρδικών χωριών, στις επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας εναντίον Κούρδων του Βόρειου Ιράκ, αλλά και σε πλείστε άλλες ενέργειες της τουρκικής «δημοκρατίας» εναντίον αθώων πολιτών (κυρίως Κούρδων) είτε εντός της τουρκικής επικράτειας, είτε εκτός αυτής, με το πρόσχημα του «εν δυνάμει κινδύνου» ή την (πολύ της μόδας) «τρομοκρατική δραστηριότητα». Και βέβαια, ο θρασύτατος και αλαζόνας Ερντογάν, ξεχνά τι έχει συμβεί και συμβαίνει στην Κύπρο με τουρκική υπαιτιότητα…
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι Ευρωπαίοι ηγέτες έκλεισαν μάτια και αφτιά, διευκολύνοντας τον χασάπη Ερντογάν.

Τελικά, φαίνεται πως τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά της πολιτικής αντίληψης του Ταγίπ Ερντογάν (αλλά και της πάγιας τουρκικής πολιτικής ανεξαρτήτως κυβερνήσεων) αυτή τη στιγμή γίνονται ένα μπούμερανγκ το οποίο ο αλαζόνας Τούρκος πρωθυπουργός δεν μπορεί να διαχειριστεί, με αποτέλεσμα να στρέφει τα βέλη του εναντίον εκείνων που επί δεκαετίες κάλυπταν τις τουρκικές θηριωδίες έναντι των Κούρδων.

Φυσικά, ο Τούρκος πρωθυπουργός φοβάται πως το παράδειγμα της Αιγύπτου μπορεί να «ξυπνήσει» τους τούρκους στρατηγούς, αλλά και τους Κούρδους (οι οποίοι του απέστειλαν τελεσίγραφο, αφού διαπίστωσαν πως η συμφωνία με την τουρκική κυβέρνηση τελικά ήταν τέχνασμα για να κερδίσει χρόνο ο τούρκος πρωθυπουργός) και να βρεθεί αντιμέτωπος με όσα ο ίδιος «έσπειρε» στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Ο εφιάλτης του Ερντογάν και το σύνδρομο καταδίωξης το οποίο βιώνει, τελικά έχουν κάποια λογική βάση, η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την «ροή των εξελίξεων» που έχουν καθυστερήσει στη Μέση Ανατολή. Εξελίξεις, που θέλουν την Τουρκία να εμπλέκεται σε έναν πόλεμο με τη Συρία…

Η θέση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο Ερντογάν, τον καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνο για όλους, αφού μοιάζει με αλεπού που πιάστηκε στην παγίδα και το μόνο όπλο – εργαλείο που έχει στη διάθεσή του για να διατηρηθεί στην εξουσία είναι η ωμή και ανεξέλεγκτη βία των κρατικών μηχανισμών ασφάλειας. Σε περίπτωση που αποφασίσει να κάνει χρήση των «εργαλείων» αυτών, τότε θα έχει υπογράψει την πολιτική του ισόβια καταδίκη. Εκτός και εάν αποφασίσει να αποπειραθεί εθνική συσπείρωση γύρω από την κυβέρνησή του, μέσω ενός πόλέμου ή πολύ θερμού επεισοδίου… που δεν θα είναι όμως με την Συρία…

Χρήστος

Πληροφορίες από Reuters, Anadolu, ANA-MPA και mignatiou

Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ε. Βενιζέλος και ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, ότι δεν συζητούν λήψη νέων οριζόντιων μέτρων στο προσεχές μέλλον. Ο κ. Στουρνάρας είναι πιο προσεκτικός. Διευκρινίζει πως κατά πάσα πιθανότητα δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα το 2014, ενώ για τα επόμενα χρόνια το τι θα συμβεί είναι ακόμη άδηλο…
Οταν μιλούν για νέα μέτρα, οι κυβερνητικοί παράγοντες αναφέρονται μόνο στα οριζόντια μέτρα περικοπών σε μισθούς και συντάξεις. Αυτό είναι μόνο η μισή αλήθεια. Εδώ ακριβώς βρίσκεται ο εμπαιγμός του ελληνικού λαού, που εξακολουθεί να υφίσταται διαρκώς νέα μέτρα. Γιατί μέτρα είναι κι εκείνα που αποστερούν ή αφαιμάσσουν το ήδη πενιχρό εισόδημά του, με έμμεσο τρόπο, με αυξήσεις φόρων και τιμών. Αυτό ισχύει στη νιοστή για το 1,5 εκατ. των ανέργων, που δεν διαθέτουν πλέον κανενός είδους εισόδημα.
Η πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για την εφαρμογή του Μνημονίου το υπονοεί καθαρά, όταν λέει πως εάν δεν βρει η χώρα έναν αξιόπιστο τρόπο είσπραξης του νέου ενιαίου φόρου ακινήτων, θα πρέπει να συνεχιστεί η είσπραξή του μέσω της ΔΕΗ, βάζοντας οψιόν για περαιτέρω αύξησή του εάν καταργηθεί ο φόρος μεταβίβασης. Στην μπακαλίστικη λογική της τρόικας, ό,τι κόβεται πρέπει να αναπληρώνεται με άλλο ισοδύναμο ποσό, ακόμη κι αν αυτό είναι δυσβάσταχτο για την ελληνική οικογένεια.
Δεν αρκούν, όμως, οι μέχρι τώρα «μεταρρυθμίσεις». Απαιτούνται νέες ρυθμίσεις που θα ευνοούν τις απολύσεις, ενώ και το ΔΝΤ επαναφέρει θέμα μείωσης του συντελεστή εργασιακού κόστους!
Ολα αυτά προφανώς δεν οδηγούν σε αύξηση του όποιου πενιχρού εισόδηματος, αλλά σε ακόμη μεγαλύτερη καταβαράθρωσή του. Ηδη η ΕΛΣΤΑΤ έχει καταγράψει απώλεια 2 δισ. ευρώ από τα εισοδήματα των νοικοκυριών το πρώτο εξάμηνο του έτους.
Ετοιμοι πρέπει να είναι ώς τον Σεπτέμβριο και οι νόμοι για απελευθέρωση των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, των ΚΤΕΛ, των νομικών υπηρεσιών των δικηγόρων, που οδηγούν σε ανεξέλεγκτη (χωρίς κοινωνικά κριτήρια) τιμολόγηση, σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η κυβέρνηση ψεύδεται, όταν εμφανίζει αισιόδοξους αριθμούς. Την ξεμπροστιάζουν ωστόσο τρόικα και ΔΝΤ. Το δημοσιονομικό κενό και το κενό χρηματοδότησης του προγράμματος απειλούν τη βιωσιμότητα του χρέους και φέρνουν πιο κοντά τα επώδυνα μέτρα. Αντί να τονωθεί η ζήτηση, πλήττεται ό,τι απέμεινε από το εισόδημα. Και όταν το εισόδημα εξαντληθεί, οποιαδήποτε κυβέρνηση και τρόικα θα βρει το λαό στους δρόμους. Οχι μόνο ως αγανακτισμένο.
Από enet, μοντάζ Γρέκι

Έρχονται δύσκολοι καιροί, απ’ όλες τις μεριές θα μας χτυπάνε. Και θα αντέξουν μόνο αυτοί, πού μάθανε νωρίς να αγαπάνε.

 Θέτω, ένα δικό μου προσωπικό δίλημμα.
Η στάση μου στην σημερινή πραγματικότητα, ως Έλληνα και Χριστιανού ορθόδοξου, πιά πρέπει νάναι;
Η προσευχή η το μαχαίρι;
Μέσα μου, δυό πρόσωπα παλεύουν.
Τό ένα, μου ζητάει να πολεμήσω, όλους αυτούς που χρόνια τώρα καταστρέφουν, ότι και όσους αγαπάω.
Τό άλλο μου ζητάει να τούς αγαπήσω, ακόμα κι άν με σταυρώνουν.
Η ευτυχής, «δυστυχία» τού Χριστιανού, είναι ότι πρέπει πάντα και σε κάθε του δίλημμα, να σκέφτεται: Τί θά ‘κανε ο Χριστός στή θέση μου;

Λίγο αν Τόν πιστεύεις και ξέρεις τα όσα είπε και κυρίως όσα είναι, τό δίλημμα απαντιέται.
Θέλει πολύ περισσότερη δύναμη, το να αγαπάς, απο το να μισείς.
Τό να υπομένεις την αδικία, απο το να εκδικείσαι.
Τό να συγχωρείς καί να συμπονάς, τον εκτελεστή σου.
Αλλά κυρίως θέλει ακλόνητη πίστη στόν Χριστό καί τούς αρχαγγέλους Του, πού είναι καθημερινά δίπλα μας και δίνουν, τίς δικές μας μάχες.
Πιστέψτε με και μην φοβάστε.
Είναι πολύ περισσότεροι και δυνατώτεροι οί φωτεινοί άγγελοι τού Θεού, από τούς ήδη ηττημένους και πανικόβλητους, άγγελους του σκότους και τούς γήινους εκπροσώπους τους.

Τελικά απαντάω ως εξής στο δίλημμα:
Μαζί σου Χριστέ μου. 
Μόνο δυνάμωσε την φτωχή μου πίστη καί δείξε μου για λίγο τίς ουράνιες δυνάμεις Σου, να παρηγορηθώ καί να πάρω το κουράγιο και την δύναμη που χρειάζομαι για να συνεχίσω. 
Αμήν!

Σταμάτης Σπανουδάκης