Ο Ταγίπ Ερντογάν βρίζει τους Ευρωπαίους επειδή φοβάται νέες διαδηλώσεις εναντίον του

Η νευρικότητα της Τουρκίας και ιδιαίτερα του τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν έχει ξεπεράσει τα φυσιολογικά επίπεδα και κινείται πλέον σε «πεδία» που μόνο η επιστήμη της ψυχολογίας μπορεί να ερευνήσει. Το πρόσφατο παράδειγμα «σύλληψης» γερακιού ως κατάσκοπο του Ισραήλ, είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό της παράνοιας που διέπει την τουρκική κυβέρνηση, αλλά και της επικινδυνότητας των ανακλαστικών της, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ ο τούρκος πρωθυπουργός φαίνεται πως διακατέχεται από ένα ιδιότυπο σύνδρομο καταδίωξης από όλους τους «φίλους» (και ενίοτε ψευδομάρτυρες που κάλυπταν τα τουρκικά εγκλήματα) εναντίον του και εναντίον της «δημοκρατίας» της Τουρκίας.Το πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων χωρών και οργανισμών επειδή «απέτυχαν να καταδικάσουν σθεναρά» τις δολοφονίες δεκάδων διαδηλωτών που έλαβαν χώρα το Σάββατο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Είναι φανερό ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός τρέμει με την ιδέα και μόνο ότι θα ξεκινήσουν νέες διαδηλώσεις εναντίον του, μέσα στη χώρα του.Η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάθριν Άστον, εξέφρασε τη βαθιά θλίψη της για τους θανάτους των θυμάτων, ενώ έκανε έκκληση για αυτοσυγκράτηση και τερματισμό των βίαιων επεισοδίων.

Ωστόσο, ο Ερντογάν, ο οποίος πρόσφατα είχε αντιμετωπίσει μαζικές διαμαρτυρίες από Τούρκους διαδηλωτές που ζητούσαν την παραίτησή του, κατηγόρησε την ΕΕ ότι επέκρινε τη χρήση δακρυγόνων από τις αρχές στην Τουρκία, αλλά όχι το θάνατο δεκάδων ανθρώπων στο Κάιρο.

«Όσοι έμεινα σιωπηλοί όταν η εθνική θέληση της Αιγύπτου σφαγιαζόταν, παραμένουν σιωπηλοί ενόσω σφαγιάζονται ακόμα και άνθρωποι. Τι συνέβη στην ΕΕ και τις αξίες της, που είναι αυτοί που συνεχίζουν να δίνουν μαθήματα δημοκρατίας;» δήλωσε ο Ερντογάν κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του ομιλίας του στην Κωνσταντινούπολη.

«Πού είναι τα Ηνωμένα Έθνη;», συνέχισε. «Πού είναι εκείνοι που μας επέκριναν όταν η τουρκικές αρχές χρησιμοποίησαν, με ένα εντελώς δικαιολογημένο και νόμιμο τρόπο, αντλίες νερού και σπρέι πιπεριού. Πού είναι εκείνοι, τώρα που συμβαίνουν αυτά τα έκτροπα στην Αίγυπτο;», είπε.

Βέβαια, δεν απορίας άξιο είναι που ο Ταγίπ Ερντογάν ξεχνά να αναφερθεί στην χρήση χημικών του τουρκικού στρατού εναντίον κουρδικών χωριών, στις επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας εναντίον Κούρδων του Βόρειου Ιράκ, αλλά και σε πλείστε άλλες ενέργειες της τουρκικής «δημοκρατίας» εναντίον αθώων πολιτών (κυρίως Κούρδων) είτε εντός της τουρκικής επικράτειας, είτε εκτός αυτής, με το πρόσχημα του «εν δυνάμει κινδύνου» ή την (πολύ της μόδας) «τρομοκρατική δραστηριότητα». Και βέβαια, ο θρασύτατος και αλαζόνας Ερντογάν, ξεχνά τι έχει συμβεί και συμβαίνει στην Κύπρο με τουρκική υπαιτιότητα…
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι Ευρωπαίοι ηγέτες έκλεισαν μάτια και αφτιά, διευκολύνοντας τον χασάπη Ερντογάν.

Τελικά, φαίνεται πως τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά της πολιτικής αντίληψης του Ταγίπ Ερντογάν (αλλά και της πάγιας τουρκικής πολιτικής ανεξαρτήτως κυβερνήσεων) αυτή τη στιγμή γίνονται ένα μπούμερανγκ το οποίο ο αλαζόνας Τούρκος πρωθυπουργός δεν μπορεί να διαχειριστεί, με αποτέλεσμα να στρέφει τα βέλη του εναντίον εκείνων που επί δεκαετίες κάλυπταν τις τουρκικές θηριωδίες έναντι των Κούρδων.

Φυσικά, ο Τούρκος πρωθυπουργός φοβάται πως το παράδειγμα της Αιγύπτου μπορεί να «ξυπνήσει» τους τούρκους στρατηγούς, αλλά και τους Κούρδους (οι οποίοι του απέστειλαν τελεσίγραφο, αφού διαπίστωσαν πως η συμφωνία με την τουρκική κυβέρνηση τελικά ήταν τέχνασμα για να κερδίσει χρόνο ο τούρκος πρωθυπουργός) και να βρεθεί αντιμέτωπος με όσα ο ίδιος «έσπειρε» στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Ο εφιάλτης του Ερντογάν και το σύνδρομο καταδίωξης το οποίο βιώνει, τελικά έχουν κάποια λογική βάση, η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την «ροή των εξελίξεων» που έχουν καθυστερήσει στη Μέση Ανατολή. Εξελίξεις, που θέλουν την Τουρκία να εμπλέκεται σε έναν πόλεμο με τη Συρία…

Η θέση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο Ερντογάν, τον καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνο για όλους, αφού μοιάζει με αλεπού που πιάστηκε στην παγίδα και το μόνο όπλο – εργαλείο που έχει στη διάθεσή του για να διατηρηθεί στην εξουσία είναι η ωμή και ανεξέλεγκτη βία των κρατικών μηχανισμών ασφάλειας. Σε περίπτωση που αποφασίσει να κάνει χρήση των «εργαλείων» αυτών, τότε θα έχει υπογράψει την πολιτική του ισόβια καταδίκη. Εκτός και εάν αποφασίσει να αποπειραθεί εθνική συσπείρωση γύρω από την κυβέρνησή του, μέσω ενός πόλέμου ή πολύ θερμού επεισοδίου… που δεν θα είναι όμως με την Συρία…

Χρήστος

Πληροφορίες από Reuters, Anadolu, ANA-MPA και mignatiou

Advertisements