Category: Uncategorized


Οι Έλληνες είμαστε εκ φύσεως επιρρεπείς στην… πολυφωνία. Στο ότι, δηλαδή, είναι δυνατόν να βρεθούμε τρεις και συζητώντας να έχουμε τέσσερις γνώμες…! Επίσης, είμαστε επιρρεπείς στα ωραία παραμύθια, χωρίς δράκους. Δηλαδή στις υποσχέσεις που μένουν υποσχέσεις, αλλά δεν παύουν να σκιαγραφούν έναν όμορφο, ονειρικό παραδεισένιο κόσμο, τον οποίο θα απολαμβάνουμε χωρίς να κουραζόμαστε για οτιδήποτε. Η ροπή μας, όμως προς την απόκτηση του εύκολου πλούτου, αποτελεί μοναδικής δυναμικής παράγωγο εκείνων των πολιτικών που σκύλευαν επί δεκαετίες την χώρα, και που το παράδειγμα της ατιμώρητης διαφθοράς γαλούχησε νέους που σήμερα είναι μεσήλικες και νέους που σήμερα νιώθουν σαν μεσήλικες.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Και τώρα, που φθάνουμε ταχύτατα σε ένα νέο κομβικό σημείο της ιστορίας μας, περιφρονημένοι και καταγέλαστοι από όλους τους «φίλους», τους εχθρούς και τους «εταίρους», καταπονημένοι από τα συνεχή σφάλματά μας, αντί να συναισθανθούμε τα λάθη μας και να μάθουμε από αυτά, μεστοί υποκειμενικής πληροφόρησης, δοτικοί σε ένα πλήθος εκβιασμών, θύματα της τρομοκρατίας των «εταίρων», συρόμαστε σαν λαός σε ένα νέο τραγικό σφάλμα… Αυτό της απάθειας. Απάθειας ακόμη και απέναντι στην ολική καταστροφή μας!

Οι καιροί που διανύουμε είναι πονηροί. Ακόμη πιο πονηροί είναι εκείνοι που θέλουν να μας οδηγήσουν σε ένα σύγχρονο κρεματόριο, μέσα στο οποίο θα απολέσουμε τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά μας, θα μετατραπούμε από ανθρώπους σε… «όντα» ή και σε αριθμούς, των οποίων οι προσθαφαιρέσεις θα υπολογίζονται στον προσπορισμό αέναου κέρδους υπέρ των «δανειστών» εξαιτίας ενός «ομιχλώδους» αλλά και ανεξερεύνητου χρέους. Και δεν θα γίνουμε απλώς σκλάβοι των επιθυμιών κτηνοβατών και άλλων ηθικών καρκινωμάτων που σήμερα καταδυναστεύουν τη Ευρώπη. Θα γίνουμε επίσης ενοικιαστές της πατρίδας μας, αφού αυτό που επί της ουσίας επιδιώκουν με απάνθρωπη μανία οι «φίλοι» και οι «εταίροι» μας, είναι να μας εξανδραποδίσουν και να μας εξαναγκάσουν να τους πληρώνουμε εσαεί επειδή ζούμε στην χώρα που γεννηθήκαμε και πληρώνουμε τον χώρο που τους παραδώσαμε…

Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει λογικά την συμπεριφορά της Γερμανοκρατούμενης Ευρώπης, αφού όλοι παραδέχονται πως εάν η Ελλάδα οδηγηθεί στην πτώχευση το πλήγμα για την έννοια και λειτουργία της Ενωμένης Ευρώπης, θα είναι τόσο ισχυρό, ώστε το πιθανότερο μεσο-βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα θα είναι η… διάλυσή της.

Ας σταματήσουμε, όμως να ασχολούμαστε και να κοιτάζουμε το δάκτυλο (όλων εκείνων που εργάζονται αφειδώς υπέρ της σκλαβοποίησής μας και που, όλως τυχαίως ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν αντιληφθεί την λάθος πορεία της χώρας, αφού ήταν απασχολημένοι με την καταμέτρηση των κερδών τους από την εργασία τους που σκόπευε στην αποχαύνωση της λογικής και στην αποξήλωση της ηθικής μας) που μας υποδεικνύει το δέντρο, κατευθύνοντας τον τρόπο σκέψης μας και περιορίζοντας έτσι τον ορίζοντα των σκέψεών μας.
Ας κοιτάξουμε, επιτέλους το δέντρο. Ας δούμε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και ας αντιληφθούμε το όλο διακύβευμα. Για τους εταίρους μας είμαστε ένα άρρωστο δένδρο, που είτε πρέπει να δεχθεί την θεραπεία που του αρμόζει (ενώ έχουν ήδη αποδεχθεί ότι η θεραπεία είναι καταστροφική!), είτε πρέπει να εκριζωθεί!

Στην πραγματικότητα, μας λένε πως προκειμένου να συνεχίσουμε να υπάρχουμε (ενώ είναι «φίλοι» και «εταίροι» μας απειλούν με εξόντωση!), θα πρέπει να δεχθούμε να δανειζόμαστε για να πληρώνουμε τα χρέη μας! Δηλαδή, με όλη την σοβαρότητά τους, ισχυρίζονται πως τα χρέη πληρώνονται με… δανεικά! Πέρα από το γελοίο σκεπτικό (ποιος οικονομολόγος ή απλώς επιχειρηματίας μπορεί άραγε να υπερασπίσει αυτή την «λογική»;) μας προτείνουν, ως ανταπόδοση, να εφαρμόσουμε πολιτικά μέτρα (νόμους του κράτους) τα οποία θα αφαιρέσουν πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα από τους κατοίκους της Ελλάδας, ενώ θα μεγαλώσουν το ήδη υφιστάμενο τεράστιο πρόβλημα και χρέος της χώρας!
Η πρότασή τους, δηλαδή, είναι πολύ απλή, αφού μας λένε με διττό τρόπο: Αλλάξτε το πολίτευμά σας, αλλοιώστε το, παραχαράξτε την δημοκρατία και δημιουργήστε ένα «πράγμα» που θα μοιάζει με πολίτευμα. Ταυτόχρονα, όμως μας λένε με τον πλέον στυγνό τρόπο: Υπακούστε για να μπορέσετε να ζήσετε όσο σας το επιτρέψουμε και να πεθάνετε αργά και βασανιστικά, αφού προηγουμένως έχετε σκλαβοποιήσει τα παιδιά σας και μας έχετε παραδώσει και την πατρίδα σας…
Στην περίπτωση εκείνη που δεν θα δεχθούμε να ποδοπατήσουν την δημοκρατία μας (έστω και αυτό το κακέκτυπο δημοκρατίας που έχουμε σαν χώρα) τότε μας απειλούν πως θα μας εξευτελίζουν έως θανάτου, πληρώνοντάς τους ακόμη και τον αέρα που αναπνέουμε, μας απειλούν ότι θα μας εξοντώσουν, αφού θα μας εκτελέσουν οικονομικά. Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι όλα αυτά μας τα λένε ως φίλοι… που θέλουν να μας βοηθήσουν!

Κι ενώ αυτά συμβαίνουν με το… δέντρο, ας προσπαθήσουμε να ανοίξουμε τον οπτικό μας ορίζοντα και να δούμε το… δάσος. Το πλήθος δηλαδή των υπολοίπων χωρών που απειλούνται έμμεσα ή άμεσα, εάν η Ελλάδα καταρρεύσει οικονομικά. Το πλήθος εκείνων των χωρών των οποίων οι πολίτες χωρίς να ρωτηθούν, έδωσαν από τα ασφαλιστικά τους ταμεία (στο σημείο αυτό βρίσκεται και η μεγάλη κομπίνα του χρέους) για να στηρίξουν την Ελλάδα, αλλά τα χρήματά τους πέρασαν στις τράπεζες που διακρατούσαν ελληνικά ομόλογα και διέφυγαν έτσι από τον κίνδυνο να… κλείσουν εξαιτίας διαφόρων τραπεζικών «επενδύσεων». Η «αρρώστια» έχει ήδη εξαπλωθεί. Το δάσος, τα υπόλοιπα κράτη, ασθενούν και κινδυνεύουν να περιπέσουν σε καταστάσεις ακόμη χειρότερες από ότι η Ελλάδα. Εάν η Ελλάδα πτωχεύσει, τότε οι πολιτικές ηγεσίες της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης θα πρέπει να αιτιολογήσουν στους πολίτες τους γιατί στήριξαν την Ελλάδα (στην πραγματικότητα τις μαύρες τρύπες ευρωπαϊκών τραπεζών) χωρίς να αναλύσουν τον κίνδυνο στον οποίο εξέθεταν τους ευρωπαϊκούς ασφαλιστικούς μηχανισμούς. Ακόμη και αν κοπεί χρήμα από την ΕΚΤ, η πολιτική ζημία θα είναι τεράστια και θα γεννηθούν νέες πολιτικές τάσεις στην Ευρώπη, οι οποίες ενδεχομένως να μην υπάρχουν καν αυτή τη στιγμή. Ή το παρόν πολιτικό γερμανοκρατούμενο σύστημα θα διαλυθεί ή θα τολμήσει να περάσει μέτρα λιτότητας για να ανταπεξέλθει στην οικονομική ζημία που το ίδιο, ελέω Γερμανίας προκάλεσε. Γεγονός είναι πως η Ελλάδα έχει τη δυναμική ενός ασθενούς οικονομικά, αλλά αρκετά ισχυρού πολιτικά, ντόμινο εντός της Ευρώπης.
Και όμως, ενώ όλες οι χώρες θα ζημιωθούν, η αλήθεια είναι πως η Γερμανία θα οφεληθεί. Πρώτον, επειδή μία σύγκρουση με την Ελλάδα θα δικαιολογήσει την ανακοίνωση – οριστική μονομερή απόφαση της Γερμανίας- για μη αναγνώριση και φυσικά μη αποπληρωμή των χρεών της προς την Ελλάδα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι, η Γερμανία θα απαλλαχθεί από ένα μεγάλο βάρος (το οποίο στην καλύτερη περίπτωση υπολογίζεται στα 300 δις. ευρώ και στην χειρότερη στα πλέον των 500 δις. ευρώ. Και η απόφαση της Γερμανίας θα στηριχθεί, επιπλέον, και από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά (ζημιωμένα από την πτώχευση της Ελλάδας) κράτη, ενώ θα υποστηριχθεί και μία πιθανή μετέπειτα ανακοίνωση της Γερμανίας και προς την Ρωσία, για το ανάλογο γερμανικό χρέος από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κι ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες θα περάσουν σε μία -άγνωστης χρονικής περιόδου- πολύ δύσκολη οικονομική φάση, η ισχυρή Γερμανία θα γίνει ακόμη ισχυρότερη και θα επιβάλει τις δικές της απόψεις – συμφέροντα στους ανίσχυρους να την αντιμετωπίσουν Ευρωπαίους. Στο σημείο αυτό, αναμένεται να ξεκινήσει και η γεωπολιτική μορφή της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, μέσω μίας διπλωματικής και οικονομικής σύγκρουσης της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης με την Ρωσία. Σε καμία περίπτωση δεν βρισκόμαστε ή δεν οδηγούμαστε σε αχαρτογράφητα νερά. Εκείνοι που πολύ προσεκτικά σχεδίασαν την γεωπολιτική τους κίνηση, η οποία θα τους εξασφαλίσει την απόλυτη κυριαρχία για τα επόμενα 100 χρόνια νιώθουν πως η Ρωσία (που επανέρχεται ως παγκόσμια δύναμη και που δεν πρόκειται να ανεχθεί δεύτερο ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις) μπορεί να παίξει τον ρόλο του «πειρατή» και να τους χαλάσει τα προσεγμένα τους σχέδια. Μία σύγκρουση όμως την οποία επιδιώκει ο αμερικανικός παράγοντας, ο οποίος επιθυμεί να διατηρήσει τα… κεκτημένα του επί της ανατολικής Ευρώπης, μετακινώντας ταυτόχρονα την «ζώνη πυρός» πολύ κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, την οποία με αυτόν τον τρόπο ελπίζει πως θα «εγκλωβίσει» και θα την περιορίσει σημαντικά, έως ότου «τακτοποιηθεί» το κρίσιμο γεωπολιτικά και ενεργειακά «τρίγωνο» μεταξύ Ουκρανίας – Λιβύης και Ιράν…

Η Ελλάδα, μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, αποτελεί την Ιφιγένεια, την απαραίτητη θυσία που θα λειτουργήσει παραδειγματικά για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά ταυτόχρονα καλείται μέσα από την θυσία της να λειτουργήσει και ως πυροκροτητής εξελίξεων που μόνο ως επικίνδυνες μπορούν να χαρακτηρισθούν.
Δεν έχει καμία αξία για την Γερμανία ή τις ΗΠΑ η καταστροφή της Ελλάδας. Την έχουν προγραμματίσει, απλώς δεν θέλουν να συλληφθούν με το «όπλο του εγκλήματος» ή να «λερωθούν» από το αποτέλεσμα του ελληνικού θανάτου. Αυτό που προβληματίζει έντονα τόσο την Ουάσιγκτον, όσο και το Βερολίνο, είναι να μην υπάρξει κάποιος τυχαίος παράγοντας που θα καταστρέψει ένα «τέλειο έγκλημα». Και ο παράγοντας αυτός έχει προσδιορισθεί πως βρίσκεται στην Μόσχα, η οποία από την πλευρά της κρατά στάση αναμονής, αποφυγής εμπλοκής και επιθυμίας μίας λογικής συνεργασίας με την Ευρώπη.

Η Ελλάδα έχει αφεθεί στην τύχη της, να πληρώσει τις κάκιστες επιλογές διαχείρισης της χώρας από ένα πολιτικό προσωπικό που δεν ήταν απλώς ανίκανο να κυβερνήσει και να δημιουργήσει ένα καλύτερο αύριο για τους πολίτες, αλλά ήταν άκρως επικίνδυνο, διεφθαρμένο και απολύτως ελεγχόμενο από παράγοντες και δυνάμεις που έχουν αρχίσει πλέον να κάνουν έντονη την παρουσία και τις επιδιώξεις τους.

Εάν εμείς, σαν πολίτες, θέλουμε να ζήσουμε κάτι καλύτερο, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι είναι μονόδρομος να επανακτήσουμε την πατρίδα μας αφού περάσουμε μία –τουλάχιστον- πενταετία σκληρής και έντιμης εργασίας προς την κατεύθυνση δημιουργίας πραγματικών οικονομικών υποδομών. Μόνο αν αντιληφθούμε πως η διαφοροποίησή μας, με την κατανόηση της πραγματικότητας που άλλοι ετοίμασαν για εμάς (χωρίς καν να μας υπολογίζουν) και την ανάγκη υπεράσπισης των αυτονόητων ανθρώπινων και πολιτικών μας δικαιωμάτων, ως χώρα και ως λαός, τότε μόνο θα μπορέσουμε να αντικρύσουμε με πραγματική ελπίδα το αύριο. Χωρίς παιχνίδια με τις λέξεις, αλλά με σκληρό αγώνα για τη ζωή… Ειδάλλως θα πρέπει να κατανοήσουμε πως έχουμε τελειώσει και είμαστε οι τελευταίοι των Ελλήνων… Κι αν μας έκλεισαν σε μία φυλακή χωρίς πόρτα, τότε δεν μένει τίποτε άλλο σε εμάς από το να σπάσουμε τον… τοίχο της φυλακής μας…

Οι τίτλοι τέλους έχουν ετοιμαστεί να πέσουν στην παράσταση φρίκης που είμαστε μοιραίοι κομπάρσοι. Εκτός και εάν αποφασίσουμε στο δράμα της ζωής μας να γίνουμε εμείς οι συγγραφείς και πρωταγωνιστές, γράφοντας ένα τέλος που θα εκπλήξει πολλούς…

Advertisements

Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός

Καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος… Η πασίγνωστη αυτή φράση του Κάρλ Μάρξ αντικατοπτρίζει κατά τον καλύτερο τρόπο την παρούσα πολιτική κατάσταση στην χώρα μας. Πιστοί στα όσα έχουμε γράψει μέχρι σήμερα δεν θα κρίνουμε την κυβέρνηση με βάση τις όποιες διαρροές, από όποια πλευρά και αν προέρχονται. Γιατί κανείς από εμάς στην Ελλάδα, πλην του κυρίου Τσίπρα και κάποιων συνεργατών του, δεν γνωρίζει ποια είναι η αλήθεια και τι ισχύει από όσα ακούγονται. Έτσι δεν πιστεύουμε τίποτα και δεν παίζουμε και κανένα παιχνίδι από οποιαδήποτε πλευρά και αν προέρχεται. Θέλουμε να παραμείνουμε έντιμοι.

Βεβαίως, περιμένουμε εναγωνίως τις εξελίξεις όχι μόνον γιατί αφορούν το μέλλον μας αλλά και για να δούμε τι τελικά ίσχυε από όλα όσα έχουν λεχθεί μέχρι σήμερα. Θα μπορέσουμε με αυτόν έτσι να κρίνουμε αν πράγματι έγινε σκληρή διαπραγμάτευση ή αν κάποιοι, δυστυχώς, χρησιμοποίησαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως «ανακουφιστική βαλβίδα», δηλαδή ως βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης. Ο λαός εξ αιτίας της πρωτοφανούς ανθρωπιστικής κρίσης ήταν ένα καζάνι έτοιμο να σκάσει. Κάτι που το είχαν δει οι ξένοι εδώ και καιρό, και ίσως να είχαν προετοιμαστεί καταλλήλως για την στιγμή αυτή…

Δεν θέλουμε να πιστέψουμε το σενάριο αυτό, γιατί θα είναι η μεγαλύτερη απογοήτευση και εξέλιξη στην σύγχρονη ιστορία μας. Είμαστε από εκείνους τους ανθρώπους που πιστεύουμε σε αυτόν τον τόπο. Που πιστεύουμε στους υγιείς ανθρώπους αυτού του τόπου. Που πιστεύουμε ότι μπορεί να αλλάξει η κατάσταση, ακόμη και αν χρειαστεί να περάσουμε όλοι εμείς άλλη μία τεράστια δοκιμασία. Σημασία όμως έχει το να αλλάξει η χώρα προς το καλύτερο. Όχι να συνεχιστεί η σάπια, διεφθαρμένη, άρρωστη αυτή κατάσταση που επικρατεί. Και είναι σαφές ότι η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού δεν έχει να χάσει τίποτα, γιατί τα έχει χάσει σχεδόν όλα ήδη… Μόνο τα λαμόγια και οι απατεώνες θα επηρεαστούν από μια τέτοια εξέλιξη… Και αυτοί όχι και τόσο πολύ γιατί ας μην ξεχνάμε ότι έχουν και τα «παστωμένα» στο εξωτερικό. Αλλά όπως και να το κάνουμε θα χάσουν την βολή τους…

Είναι τόσο τρελά αυτά που βλέπουμε που διαβάζουμε που τελικά μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν τελικά έχουν δίκαιο οι ξένοι που προσπαθούν να μας εξοντώσουν με κάθε τρόπο και να μας κάνουν αποικία τους. Δεν μπορεί να ακούει κανένας πχ τον κ. Σαμαρά να κάνει τον κατήγορο την στιγμή που είναι «Ο» αποτυχημένος των αποτυχημένων πολιτικών. Ο άνθρωπος που ήξερε μόνο να συμφωνεί απλά για ανέβει και να κρατηθεί στην εξουσία… Δεν μπορεί να ακούς εκπροσώπους κόμματος να συμπεριφέρονται πολιτικά ως εκπρόσωποι άλλου κράτους… Τέλος δεν μπορεί οι «δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε», τι θυμηθήκαμε και εμείς, την αγαπημένη φράση του ΠΑΣΟΚ και του Κουτσόγιωργα, να ομιλούν. Το κόμμα αυτό, το κίνημα αυτό, ότι είναι τέλος πάντως, έπρεπε να είχε μπει εδώ και πολλά χρόνια στο χρονοντούλαπο της ιστορίας… Και όμως ο αρχηγός του ο πολύς κ. Βενιζέλος συνεχίζει να κρίνει, να κατακρίνει και να εμφανίζεται δεξιά και αριστερά χωρίς να ντρέπεται…

Αλλά δεν είναι μόνο το εξωτερικό μέτωπο στο οποίο περιμένουμε τα τελικά δείγματα γραφής της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα. Υπάρχει και το εσωτερικό μέτωπο. Ελπίζουμε η αδράνεια που υπάρχει ουσιαστικά σε αυτό απλά να οφείλεται στην τεράστια πίεση που ασκείται από το εξωτερικό στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης που γίνεται με τους δανειστές. Γιατί στο εσωτερικό δεν πάμε καλά… Δεν βλέπουμε πέρα από κάποια πυροτεχνήματα αυτά που μας είχαν υποσχεθεί. Πάταξη της μεγάλης φοροδιαφυγής… Πάταξη της διαφθοράς… Πάταξη του πελατειακού κράτους… Μπορεί να ξεκινήσουν όλα αυτά συστηματικά μετά την συμφωνία με τους δανειστές, αλλά εμείς θεωρούμε ότι έπρεπε να είναι προτεραιότητα για την κυβέρνηση. Γιατί θα ήταν αυτό το καλύτερο μήνυμα για το εξωτερικό… Και θα αφορούσε και τις διαπραγματεύσεις…

Για παράδειγμα, έγινε πολύ ορθά η ρύθμιση στην εφορία των 100 δόσεων και μείωσης προσαυξήσεων κλπ. Έπρεπε όμως να υπάρχει πλαφόν. Τα μέτρα αυτά έπρεπε να αφορούν αυτούς που πραγματικά καταστράφηκαν, που αδυνατούσαν λόγω συνθηκών να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Όχι για τα μεγαλολαμόγια! Δεν μπορεί να κλέβει ο άλλος το δημόσιο, πχ 5 εκατομμύρια ευρώ, να του βάζει η εφορία πρόστιμο 3 εκατ., που να βρει πόσα ακριβώς είχε κλέψει ο καθένας και τελικά με τις ρυθμίσεις του νόμου της κας Βαλαβάνη να πληρώνει 1,5 εκατ. ευρώ και να καθαρίζει… Είναι πρόκληση για όλους αυτούς που πεινάνε σήμερα…

Δεν μπορεί να λες φέρτε τα μαύρα (από κλεμμένα, από μίζες, από επιδοτήσεις;) και πληρώστε 15% φόρο και καθαρίσατε όταν ο άλλος, ο νομοταγής μισθωτός μπορεί να πληρώνει και 40% φόρο!!! Δηλαδή έφαγες, έκλεψες, έκανες απάτη, με 15% καθάρισες… Ξέρουμε τον αντίλογο, ότι έχει εφαρμοστεί και στο εξωτερικό, σε κάποιες χώρες με επιτυχία. Στην Ελλάδα όμως δεν εφαρμόζεται τέτοιος νόμος. Γιατί; Ας κοιτάξουν οι υπεύθυνοι τις προηγούμενες ανάλογες ρυθμίσεις. Ποιοι έφεραν χρήματα; Πόσοι ήταν αυτοί; Ένας-δύο πρώην υπουργοί ή μεγαλοδικηγόροι; Μην τρελαθούμε τώρα. Και το μέτρο δεν θα αποδώσει αλλά και το κυριότερο, το μήνυμα που περνά στην κοινωνία μας είναι: «μία από τα ίδια» και αυτή η κυβέρνηση. Η πρώτη φορά αριστερά, για να μην ξεχνιόμαστε!

Αλλά και κάποιοι στις δικαστικές αρχές συνεχίζουν μάλλον να ζουν στο παρελθόν… Βλέπουμε περίεργες αποφάσεις και τακτικές που μας κάνουν να διερωτώμεθα αν κάτι αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Ένα μικρό παράδειγμα η υπόθεση Καρούζου. Έξη οι κατηγορούμενοι στην πρόταση του εισαγγελέα προς το δικαστικό συμβούλιο και ανάμεσα σε αυτούς δεν είδαμε να φιγουράρει ούτε ένα τραπεζικό στέλεχος!!! Δηλαδή μόνο οι έξη ήξεραν… Όλοι οι άλλοι, τόσοι και τόσοι, δεν ήξεραν τίποτα για τον «φόνο» ή καλύτερα τους «φόνους» μια και μιλάμε για πολλά δάνεια όχι ένα και δύο… Εκτός και αν ο προηγούμενος «Στουρνάρας», ο κύριος Προβόπουλος, καθάρισε καλά για το συνάφι του… Με αυτόν τον κύριο άραγε θα ασχοληθεί κανείς; Όχι τίποτα για να δουν και να αντιληφθούν ορισμένοι γιατί ο κύριος Στουρνάρας αρνείται να δώσει στοιχεία για τα θαλασσοδάνεια των ΜΜΕ!!! Μην ξεχνάμε ότι θέλει να γίνει και πρωθυπουργός όποιος διαβάζουμε! Γιατί τώρα εμάς ήρθε στο μυαλό η παροιμία «το ένα χέρι (της διαπλοκής) νίβει το άλλο και τα δύο το πρόσωπο (της διαπλοκής)»… Καμία σκέψη κανένας;

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστια ευθύνη. Εκτός των άλλων γιατί είναι και η «πρώτη φορά αριστερά»! Αν δεν θέλει λοιπόν το σύνθημα της αυτό να γίνει «πρώτη και τελευταία φορά αριστερά» θα πρέπει να προσέξει πάρα πολύ. Ο κόσμος στην Ελλάδα δεν έγινε ξαφνικά «αριστερός»… Ο κόσμος σήμερα δεν δίνει χωρίς λόγο στις δημοσκοπήσεις αυτά τα υψηλά ποσοστά στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ… Όπως και δεν στέλνει στον πολιτικό αγύριστο την Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, το Ρυάκι, την ΔΗΜΑΡ κλπ χωρίς λόγο. Ξέρετε δεν είναι μόνον ότι πολλοί συμπατριώτες μας έχουν σιχαθεί το που μας οδήγησαν οι ηγέτες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.
Υπάρχουν και πάρα πολλοί Έλληνες που πιστεύουν σε αυτό που είχε πει ο Μαρκ Τουέιν: «Πίστη στην πατρίδα, πάντα. Πίστη στην κυβέρνηση, όταν το αξίζει»… Για να δούμε λοιπόν αν ο κ. Τσίπρας θα δικαιώσει τους ανθρώπους αυτούς. Κοντός ψαλμός αλληλούια…

Nέα τακτική killing a la cart, εφαρμόζει η Κυβέρνηση κάτω από τις οδηγίες των εισαγόμενων συμβούλων επικοινωνίας, οι οποίοι, μάλιστα, χαρακτηρίστηκαν από ανώτατο κυβερνητικό στελέχος ως αμερόληπτοι γιατί «οι αποφάσεις τους δεν διακατέχονται από «συναισθηματικές ή εθνικές στρεβλώσεις» (!)
 
Αλλά και η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και των συνδικαλιστών, στην πράξη υποστηρίζουν την άμβλυνση των αντιδράσεων.
 
Ο ποσοτικός και ποιοτικός κατακερματισμός των δράσεων αντίθεσης είτε με τις κατά τόπους μικρές πορείες και συγκεντρώσεις, είτε με μεμονωμένες κλαδικές ή κομματικές αντιδράσεις, χωρίς γενικό συντονισμό ή ομονόηση , στηρίζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις.
 
Λεονταρισμοί χωρίς αποτέλεσμα και αντιδράσεις μετά το «μοιραίο» συνιστούν απάτη εναντίων των Ελλήνων Πολιτών. Για παράδειγμα οι εξαγγελίες συνδικαλιστών των εκπαιδευτικών ότι θα συνεχίσουν τις αντιδράσεις κατά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς είναι «απάτη» γιατί γνωρίζουν εκ προοιμίου ότι θα επιστρατευτούν!
 
Άρα η μόνη λύση για την πραγματική σωτηρία της Πατρίδας και των πολιτών είναι οι κεντρικές συγκεντρώσεις χωρίς κομματική ή συνδικαλιστική χροιά, με τους πολίτες απ’ όλη την Ελλάδα να συγκεντρώνονται και να παραμένουν έξω από την Βουλή.
 
Να στείλουν ηχηρό μήνυμα στους Βουλευτές ότι πλέον όσοι συμπράττουν προς όφελος των δανειστών με αντάλλαγμα την «καρέκλα» θα είναι στο εξής ανεπιθύμητοι στον τόπο που εκλέγονται και ότι ο εναπομένων τόπος διαμονής τους μπορεί να είναι μόνον το κτήριο της Βουλής.
 
Σήμερα κατατίθεται στην Βουλή ακόμη ένα ακόμη «πονηρό» νομοσχέδιο μέσω του οποίου η εφορία και οι λοιποί «εξωχώριοι και εγχώριοι συγγενείς» θα μπορούν να παρακάμπτουν το επαγγελματικό απόρρητο και να έχουν πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα κάθε Ελληνίδας και Έλληνα πολίτη.
 
Βεβαίως η «αριστοκρατική τάξη» των Βουλευτών εξακολουθεί να απολαμβάνει των προκλητικών προνομίων και αποδοχών που συνολικά υπερβαίνουν μηνιαίως τις 20.000 ευρώ!!!
 
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες οφείλουν να αντιδράσουν. Με συλλογική συνείδηση, νηφαλιότητα και αποτελεσματικότητα.
 
Διαφορετικά το επόμενο νομοσχέδιο θα χτυπήσει την δική τους πόρτα, το δικό τους εισόδημα τα δικά τους παιδιά.
 
Οφείλουν να αντιληφθούν ότι οι «Σωτήρες» έχουν ως μοναδικό στόχο την διάλυση της χώρας και του Έθνους των Ελλήνων, για να καταληστεύσουν οι «εντολείς» τους τον Εθνικό Πλούτο. Εξ’ ου και οι αφίξεις των Σόϊμπλε και Λιού.
 
Ι. Δέμος

Πηνελόπη Δέλτα

20121230-094241.jpgΓράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Περιβεβλημένη με την αχλή του μύθου, προβάλει στο πάνθεον των ελληνικών γραμμά-των η Πηνεόπλη Δέλτα. Οραματίστηκε την μεγάλη Ελλάδα, πλάι στον εθνάρχη Ελευθέ-ριο Βενιζέλο – αν και στα πρώτα της χρόνια και με τις επιδράσεις της μεγαλοαστικής καταγωγής της, είχε ασπαστεί τη βασιλεία – εξύμνησε την ηθική ευγένεια των Ελλή-νων και γαλούχησε πνευματικά με το μεγαλείο της φυλής, μέσω των άχραντων ηθικά γραφτών της, τους ελληνοπαίδες. Η Πηνελόπη Δέλτα είναι εισηγητής στην Ελλάδα, του καθυστερημένου
να εμφανιστεί, μυθιστορήματος μαθητείας και διαπαιδαγώγη-σης. Και με ενάργεια προωθεί στα βιβλία της, όπως επιχειρείται τότε στην Ελλάδα μέσω της νεοεμφανιζόμενης φιλελεύθερης αστικής ιδεολογίας, η πίστη στις δυνατότη-τες του νέου ελληνισμού. Μια αντιπαραβολή των βιβλίων της «Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου» και «Τα μυστικά του βάλτου» με τον «Βίλχελμ Μάιστερ» του Γκαίτε θα μας πείσει για τον χαρακτήρα διαπαιδαγώ-γησης του μυθιστορήματός της. Μυθιστόρημα που καλείται να παίξει στο νεοπαγές εμφανιζόμενο κοινωνικό μας τοπίο και κάτω από τις επιδράσεις στον εθνικό κορμό της ταπεινωτικής ήττας του 1897, το ρόλο της εθνικής διαφώτισης. Η Δέλτα είχε εδραία την πεποίθηση μέσα της ότι η ελληνική φυλή είναι προικοδοτη-μένη από την ιστορία με ορμέμφυτη φυσική ευγένεια. Έλεγε χαρακτηριστικά ότι η ελληνίδα μητέρα της επαρχίας, καίτοι δεν διάβασε και δεν μορφώθηκε είναι ευγενέστερη και καλύτερη από τις άλλες γυναίκες της ιδίας τάξης άλλων χωρών. Με απώτερο σκοπό να υπηρετήσει την εθνική ολοκλήρωση, χτυπάει τον ευδαιμονισμό της μεγάλης και μεσαίας αστικής τάξης, χωρίς συνάμα να διακατέχεται από σοσιαλιστικές τάσεις. Βίωσε με θρησκευτική ευλάβεια τα πένθη, τα πάθη και τα μεγαλεία του ελληνισμού και πίστευε ακράδαντα μέσα της στην επικράτηση ηθικοπνευματικά των Ελλήνων, στο ιστορικό προσκήνιο. Έτρεφε η Δέλτα ακόμα μεγάλη εκτίμηση για τον αγγλικό πολιτισμό, ενώ ένοιωθε και μεγάλη αποστροφή για την ανεπάρκεια τον έλληνα δάσκαλου, που χωρίς να λάβει ποτέ του ανατροφή, ανελάμβανε να μεταδώσει στον ευαίσθητο κόσμο των παιδιών, την πίστη για την Ελλάδα. Στο γλωσσικό εργαλείο χρησιμοποίησε τη δημοτική, που παράλληλα με την πλαστικότητά της, προσφέρονταν ιδεωδώς για τον ταχύτερο εξελληνισμό των κυμαινόμενων πληθυσμών της βόρειας Μακεδονίας. Στο κέντρο των μυθιστορημάτων της Πηνελόπης Δέλτα είναι η ηθική διάσταση του ανθρώπου και ο πατριωτικός ενθουσιασμός. Έχοντας ως βάση της την ιστορική ύλη του Schlumberger, έγραψε τον «Καιρό του Βουλγαροκτόνου» που αποτέλεσε για γενιές γενεών, ευαγγέλιο της εθνικής μας ιδέας. Τα μυθιστορήματα της Δέλτα ήταν με αριστοτεχνική τελειό-τητα φτιαγμένα για να μεταδώσουν στις ψυχές των ελληνοπαίδων το μεγαλείο και την ηθική υπεροχή του ελληνισμού. Και συνεγείρουν συνειδήσεις με την θέρμη, την πίστη τους και την αισθητικής τους αρμο-νία. Κατόρθωνε η σπουδαία αυτή ελληνίδα με την εμπνευσμένη από τα νάματα του ελληνικού μεγαλείου γραφίδα της, να διαπλάθει συνειδήσεις και να δημιουργεί παιδιά με ιδανισμό. Θαρρείς πώς ήταν από την ιστορία των ελλήνων σταλμένη, να υπηρετήσει με την υψηλόφρονη παιδαγωγική της παρουσία τα ιδανικά της πατρίδας, την ώρα που ο ταπεινωτικός πόλεμος του 1897 είχε κάμψει συνειδήσεις. Για τούτο άλλωστε και οι έξοχα ηθικές μορφές των έργων της, δεν αποτελούσαν εγκεφαλικές συλλήψεις, αλλά ήταν δανεισμένες από τη πολύπλαγκτη ζωή του έθνους μας σε κρίσιμες ώρες της ιστορίας.

Η Πηνελόπη Δέλτα όπως με ηθική έξαρση βίωσε το μεγαλείο του ελληνισμού, έτσι έφυγε και από την ζωή, μη μπορώντας να συμβιβαστεί με την ιδέα της υποδούλωσης του λαού μας. Όταν η γερμανική σκλαβιά σκέπασε τον υπέροχο αττικό ουρανό, η Πηνελόπη Δέλτα ήταν πιά 66 χρονών και σχεδόν παράλυτη. Αδύνα-μη να βοηθήσει, στην υπόθεση της αντίστασης, όπως με τόση ζωτικότητα είχε κάνει άλλοτε, στη Μικρασια-τική καταστροφή. Και έπειτα όλος αυτός ο κόσμος στον οποίο είχε πιστέψει, η φιλελεύθερη αστική Ελλάδα και ο ευρωπαϊκός ουμανισμός, έδειχναν να σβήνουν από τον ιστορικό ορίζοντα. Τη μέρα που η ναζιστική μπότα μάτωνε την αττική γή, η μεγάλη ελληνίδα αυτοδηλητηριάστηκε. Είχε κλείσει ο κύκλος της πολυδιάστατης πνευματικής παρουσίας της σπουδαίας αυτής ελληνίδας. Στο απέριττο τάφο της, στον κήπο του σπιτιού της στην Κηφισιά, χαράχτηκε μια μονάχα λέξη, «Σιωπή». Η Πηνελόπη Δέλτα ήταν κόρη του μεγαλοαστού Εμμανουήλ Μπενάκη – πρώτου Δημάρχου Αθηναίων – και της Βιργινίας Χωρέμη.Το 1882 είχε παντρευτεί τον πλούσιο Φαναριώτη έμπορο Στέφανο Δέλτα – ιδρυτή του Κολεγίου Αθηνών – και απέκτησε μαζί του τρείς κόρες, τις Σοφία, Αλεξάνδρα και Βιργινία. Συνδέθηκε με έναν φλογερό έρωτα με τον ευγενή διανοούμενο και ευπατρίδη Ίωνα Δραγούμη, τότε υποπρόξενο της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια, αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να αντιταχθεί στις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής και στην αφοσίωση προς τον σύζυγό και τα παιδιά της. Τέλος την συνέδεε μεγάλη και ανιδιοτελής φιλία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, του οποίου υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής. Τα κυριότερα έργα της Δελτα είναι: «Τα μυστικά του Βάλτου», (εκτυλίσσεται στη λίμνη των Γιαννιτσών την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα), Ο «Τρελαντώ-νης» (με αφορμή τις παιδικές περιπέτειες του αδελφού της Αντώνη στην Αλεξάνδρεια), Το «Παραμύθι δίχως όνομα» (με αφορμή το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί) κ.α. Το παρόν κείμενο είχε δημοσιευθεί στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» του Πύργου και σε άλλα έντυπα φιλολογικού και πολιτισμικού στοχασμού.

* Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός του Ε.Μ.Π.
http://www.politikanet.gr

 

Νέα »απόβαση»- διείσδυση στα ελληνικά κανάλια ετοιμάζει η Τουρκία με περισσότερα »διαπολιτισμικά» σήριαλ στον ορίζοντα.

Εκτενές ρεπορτάζ της Hurriyet Daily News  αναφέρεται στην επιτυχία – για την Τουρκία- που σημειώνουν οι τουρκικές παραγωγές στην ελληνική τηλεόραση.

Παρά τις όποιες αντιδράσεις, είτε από την πλευρά της Εκκλησίας είτε από εκείνη του καλλιτεχνικού κόσμου, γεγονός είναι, γράφει, ότι το ελληνικό κοινό στηρίζει τις τουρκικές σειρές λόγω, δήθεν, »πολιτιστικών ομοιοτήτων» των δύο λαών. Οι τούρκοι παραγωγοί φαίνεται ότι έχουν αντιληφθεί την επιρροή που ασκούν τα σήριαλ αυτά και προτίθενται να εντάξουν στα τουρκικά σήριαλ περισσότερο το ελληνικό στοιχείο ούτως ώστε να πετύχουν μεγαλύτερη διείσδυση στην ελληνική αγορά. Επαναλαμβάνοντας την πετυχημένη, για αυτούς, συνταγή που είχαν ακολουθήσει το 2005 στα «Σύνορα της Αγάπης» φέτος αρχίζει να προβάλλεται η σειρά «Δύο όχθες, ένας Ισμαήλ» με τη συμμετοχή γνωστών ελλήνων ηθοποιών.

Η εφημερίδα γράφει συγκεκριμένα ότι η πρωτοφανής δημοτικότητα της τουρκικής τηλεοπτικής σειράς «Yabancı Damat» (προβλήθηκε ως «Τα ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» στην Ελλάδα), η οποία περιέχει μια »διαπολιτισμική» ερωτική σχέση με πρόσωπα από Ελλαδα και Τουρκία, φαίνεται να  ανοιξε το δρόμο για …πιο »διαπολιτισμικές ιστορίες» στην τηλεόραση.Έτσι οι τούρκοι παραγωγοί αποφάσισαν να βάλουν »περισσότερο »ελληνικό στοιχείο  και περισσότερους ελληνικούς χαρακτήρες για να αποκτήσουν και άλλη πελατεία….

»Οι Έλληνες μαθαίνουν τουρκικά παρακολουθώντας τηλεοπτικές σειρές,» ήταν ο τίτλος ενός πρόσφατου άρθρου στο Hürriyet Daily News, αναφερόμενος στην αυξανόμενη δημοτικότητα των τουρκικών σειρά στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Το ιστορικό δράμα γύρω από τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή,και η «Sila» ήταν οι πιο δημοφιλής σειρά στην Ελλάδα αυτό το φθινόπωρο, γράφει. Άλλη ένδειξη από τη δημοτικότητα των τουρκικών σειρά στην γειτονική χώρα είναι οι δεκάδες σελίδες στο Facebook και ομάδες με ονόματα όπως «Έλληνες οπαδοί της τουρκικής σειράς» ή «τουρκική σειρά στην ελληνική τηλεόραση με φωτογραφίες των πρωταγωνιστών.Ακόμα αναφέρεται στις αντιδράσεις του Μητροπολίτη Ανθιμου και της ηθοποιού Νικολέτας Καρρά που έστειλε,λέει, ένα οργισμένο μήνυμα στο Twitter τον περασμένο μήνα για τα ελληνικά κανάλια σχετικά με  τη μετάδοση τουρκικής σειράς, αντί ελληνικής ή της Κύπρου.

Η δημοτικότητα του «Sila» ήταν το αντικείμενο της οργής της Καρρά. «‘Sila» το πρωί, «Sila» το απόγευμα. 24 ώρες ‘Sila’ ώρες την ημέρα. Φτάνει πια!Έχουμε κάνει τόσες πολλές παραγωγές  στην Ελλάδα και την Κύπρο. Γιατί δεν δείχνουν αυτές;έγραφε  το μήνυμά της ατο Twitter.
.οnalert

 

ΑΘΗΝΑ 10-8-2012.
Οι πιέσεις που υφίστανται στον ελληνικό λαό από αλλοδαπούς και εγχώριους τοκογλύφους αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο όσο κορυφώνονται τα σχέδια του Νεοταξικού Τέρατος για την πρόκληση ολικής οικονομικής ασφυξίας στην Ελλάδα. Οι αισχρές δανειακές πιέσεις έχουν μεταβληθεί σε όπλο μαζικής εξόντωσης του λαού την στιγμή που στις ανατολικές ακτές της γειτονιάς μας ο πόλεμος παρουσιάζεται μέρα με τη μέρα πιο ορατός. Την ώρα που άλλοι λαοί μάχονται ενάντια στους πράκτορες των αμερικανοσιωνιστών που θέλουν την πλήρη εγκατάσταση δικών τους εξουσιαστικών μαριονετών με το ενεργειακό παζάρι να οργιάζει, στην πατρίδα μας οι πρόθυμοι πολιτικάντηδες του καθεστώτος αφήνουν ανοικτό πεδίο στους τραπεζικούς εκβιασμούς των Ελλήνων.
Οι ψυχροπολεμικές πιέσεις σε βάρος της πατρίδος μας κι όχι των δωσίλογων ηγετίσκων συνεχίζονται και στα εθνικά μας ζητήματα εντός ελληνικού εδάφους. Παρατηρούμε καθημερινά τους πράκτορες της Άγκυρας να εγείρουν δικαιώματα τουρκισμού των Ελλήνων μουσουλμάνων από τη Θράκη έως τα Δωδεκάνησα την στιγμή που οι απώλειες της Τουρκίας από τους Κούρδους τη στρέφουν στην Ελλάδα για αναζήτηση εδαφικού αντίβαρου. 

Ολόκληρη η »ενοχλητική» ομιλία του Καντάφι,η οποία διαγράφηκε απο την ιστοσελίδα του Ο.Η.Ε. και λογοκρίθηκε από σχεδόν όλα τα δυτικά media.


http://youtu.be/JPlmZrhpfTs

Μπορέιτε να την διαβάσετε εδώ:  http://metaexistence.org/gaddafispeech.htm



Απο τον Θαλαμοφύλακα
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΑΜΑΡΑ ΜΕ ΤΗ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ
ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ Μ.ΝΤΡΑΓΚΙ.
Η επιστολή Σαμαρά προς τον Μάριο Ντράγκι, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεν αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνειών.
Πότε έλεγε ψέματα ο κ. Σαμαράς; 
Στον ελληνικό λαό όταν προχθές ανακοίνωνε τα 18 μέτρα ή στον κ. Ντράγκι, όταν του έστελνε στις 15 Φεβρουαρίου 2012, την επιστολή που παραθέτουμε αυτούσια, με φαρδιά – πλατιά την δεσμευτική υπογραφή του; Διότι μνημόνιο και παροχές είναι αντίθετα.
Δείτε σε πιστή μετάφραση τι έγραφε με προσωπική του επιστολή του.
Αυτός λοιπόν, που μόλις προχθές, χθες υποσχόταν στον Ελληνικό λαό επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και άλλα πολλά αντιμνημονιακά, είναι ο ίδιος που υπέγραψε το μνημόνιο, ο ίδιος που απέστειλε επιστολή υποταγής στη κυρία Μέρκελ, ο ίδιος που έδωσε γη και ύδωρ στον Μάριο Ντράγκι και…έγγραφη υπόσχεση ΠΙΣΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ.
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
κ. Μάριο Ντράγκι
Πρόεδρο ΕΚΤ

Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 2012

Αγαπητέ Πρόεδρε Ντράγκι,

Όπως ήδη έχω αναφέρει στην επιστολή μου της 23ης Νοεμβρίου 2011, το  Κόμμα μου, η Νέα Δημοκρατία, έχει δεσμευτεί για την επιτυχία των στόχων του Προγράμματος Σταθεροποίησης, των βασικών πολιτικών του καθώς και της εφαρμογής τους. Το ίδιο ισχύει και για το  Μνημόνιο/Οικονομική και Χρηματοπιστωτική Συμφωνία (MoU/MEFP) που ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο την περασμένη Κυριακή, με μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών.

Πιο συγκεκριμένα, το κόμμα μου εκφράζει τη δέσμευσή του:
  • Να προωθήσει την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Να υποστηρίξει ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές στις αγορές εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών καθώς και το φιλόδοξο σχέδιο  αποκρατικοποιήσεων που περιέχει το πρόγραμμα. Οι προσαρμογές που συμφωνήθηκαν στην αγορά εργασίας, ελπίζουμε να δώσουν μια ισχυρή άμεση ώθηση, ώστε να προωθήσουν την απασχόληση και την οικονομική δραστηριότητα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για μιαν Οικονομία που βρίσκεται ήδη για πολλά χρόνια σε ύφεση και που η ανεργία της έχει ήδη ξεπεράσει το 20%.
  • Να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των αγορών και τη δημοσιονομική βιωσιμότητα, προστατεύοντας όμως τα πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού. Υποστηρίζουμε την άμεση εφαρμογή περικοπών διαρθρωτικού χαρακτήρα και τις  συνεχείς προσπάθειες να ελεγχθεί η δαπάνη και να αποφευχθούν οι καθυστερήσεις πληρωμών του δημοσίου [προς Έλληνες ιδιώτες και επιχειρήσεις], που φτάνουν ήδη το 3% του ΑΕΠ. Πράγματι, τολμηρές φορολογικές μεταρρυθμίσεις θα έπρεπε να  φέρουν πιο δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών και να ανακόψουν τη φοροδιαφυγή.
  • Να διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Υποστηρίζουμε την εφαρμογή του  Προγράμματος για μια ολοκληρωμένη στρατηγική αντιμετώπισης του προβλήματος στον τραπεζικό τομέα, με ισχυρή αποφασιστικότητα και έλεγχο του χρηματοπιστωτικού πλαισίου, καθώς και τα σχέδια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η οποία έχει στόχο να προωθήσει το δημόσιο συμφέρον και να σεβαστεί την επιχειρηματική αυτονομία των τραπεζών.
Εκφράζουμε, προφανώς, τη δέσμευσή μας για ταχύτατη εφαρμογή της χρηματοπιστωτικής στρατηγικής που περιλαμβάνει τη Συμμετοχή του Επίσημου τομέα και το Ιδιωτικού τομέα (PSI), μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Αυτό θα βοηθήσει την Ελλάδα να επιτύχει τους απώτερους στόχους της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και να προσφέρει τα απαραίτητα χρηματοδοτικά μέσα για να στηρίξειτην προσαρμογή της χώρας μας και τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειές της.

Αν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει τις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα, θα παραμείνει προσηλωμένη στους στόχους και τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος, όπως περιγράφονται στο Μνημόνιο και τη Χρηματοπιστωτική Συμφωνία.

Όπως ανέφερα και στην προηγούμενη επιστολή μου, εξακολουθούμε να δίνουμε «μεγάλη έμφαση στο να επιτευχθεί άμεση Ανάκαμψη, έτσι ώστε τα δημόσια έσοδα που θα προκύψουν να μας επιτρέψουν να πετύχουμε τους στόχους που έχουν τεθεί».

Πράγματι, δίνοντας προτεραιότητα στην Ανάκαμψη, μαζί με τους άλλους αντικειμενικούς στόχους, θα καταστήσουμε το Πρόγραμμα πιο αποτελεσματικό και την προσπάθεια προσαρμογής πιο επιτυχή.

Έτσι λοιπόν, όπως υπογραμμίζω και στην προηγούμενη επιστολή μου, μπορεί να απαιτηθούν τροποποιήσεις που θα εγγυηθούν την πλήρη εφαρμογή του Προγράμματος. Και επαναλαμβάνουμε την πρόθεσή μας να φέρουμε αυτά τα ζητήματα για συζήτηση, μαζί με βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές, αυστηρά μέσα στα πλαίσια του Προγράμματος, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η επίτευξη των στόχων του.

Με εκτίμηση
Αντώνης Σαμαράς
Πρόεδρος Νέας Δημοκρατίας

greki